"Het eerste liedje, Changes, zet gelijk de toon. Mooi, ruimtelijk, midtempo, met een banjo in een belangrijke bijrol. Som schakelt Webb wat terug, zoals in het prachtig titelnummer, en soms laat hij horen ook in het wat hardere segment thuis te zijn. Afwisselende en daardoor boeiende plaat dus waarop deze voormalige straatmuzikant -hij begon ooit in de metro van Boston – door een keur aan gastmusici geholpen wordt." Hugo Vogel, AltCountry.nl Brian Webb overrompelt op banjo. "Het was al bijna tien jaar geleden dat Brian Webb een studio-album uitbracht, en hopelijk duurt het niet zo lang voor de volgende komt. Strange Way To Grieve is namelijk een heerlijk divers album, met zowel subtiele ballads als lekker in het gehoor liggende rock. De juweeltjes worden gespeeld op banjo, de rest groeit naarmate je vaker luistert." Mirjam Adriaans, FolkForum.nl "Brian Webb toont zich op Starnge Way To Grieve moeilijk voor één gat te vangen. Voor zijn muziek bedient hij zich van elementen uit zo diverse genres als Americana, country, folk, blues, gospel, pop en rock, om het resultaat vervolgens af te kruiden met een kloeke dosis soul. Men denke wat dat betreft bijvoorbeeld aan acts als wijlen Jeff Buckley, Slaid Cleaves, Ryan Adams en de Counting Crows. Het tekstuele aspect van zijn werk verdient dan weer eerder een wenk richting de Canadese bard Leonard Cohen. Hopelijk laat Webb ons ditmaal weer geen negen jaar wachten op een opvolger van zoveel moois!" Benny Metten, CtrlAltCountry.be "Strange Way To Grieve is een zeer aangename verrassing. Aanmerkelijk beter dan wat ik durfde te verwachten. Warm, gedreven, soulvol, met een vleugje gospel en bovenal ontwapenend. Een album waarmee hij zichzelf gemakkelijk plaatst tussen de smaakmakers van het genre welke we kennen onder de huidige verzamelnaam Americana." Rein van den Berg, www.johnnysgarden.nl "California Part 2 opent stevig rockend, om vervolgens naar een ingetogen couplet over te gaan. Het zoveelste voorbeeld van een bijzondere opbouw om te mogen concluderen, dat Webb in een nummer erg knap weet te veranderen van energie. Heel natuurlijk kan hij van ingetogen spel losgaan om even later weer terug te vallen… Of andersom. Erg mooie ballad is That’s Where I’ll Be. Vooral door dit nummer kan nog een andere belangrijke conclusie getrokken worden: hoe ontzettend goed Webb is als zanger. De vergelijking met Adam Duritz, zanger van eerdergenoemde Counting Crows blijkt bij het beluisteren van dit nummer helemaal niet zo’n gekke." Norbert Tebarts, Written In Music
"Zestien ingetogen liedjes, voornamelijk akoestisch gespeeld en hier en daar begeleid door wat extra snaren en een tweede stem. Voor de liefhebbers van zijn doorbraakplaat Broken Folk is dit dikke uurtje muziek een mooie aansluiter. Singer-songwriter Webb, een prima gitarist overigens, zingt liedjes van zijn vorige platen, aangevuld met een enkele cover (Hallelujah van Leonard Cohen en Top Of The World van Patty Griffin), een paar nieuwe liedjes en nimmer eerder uitgebracht materiaal (Isabelle, I Will, Oh Lord). Met als resultaat een pretentieloze luisterplaat (qua productie), die niet snel verveelt en die zijn hoogtepunt bewaart tot het laatst" Bart Ebisch, AltCountry.nl "Naast een aantal bekende nummers van Broken Folk en twee fraaie covers zorgen vooral de nieuwe nummers Tobias en Joshua voor heel kippenvel. Live is daarmee niet alleen een uitstekende opvolger van Broken Folk, maar tevens een voorproefje op de nieuwe cd van dit grote talent. " Erwin Zijleman, Plato Mania "dus opnieuw een hoogst charmant staalkaartje van 's mans kunnen, waarvan in alle bescheidenheid een haast onweerstaanbare aantrekkingskracht uitgaat. Wie houdt van akoestisch singer-songwritermateriaal kan eigenlijk gewoon blind tot de aanschaf ervan overgaan." Benny Metten, CtrlAltCountry.be
"Wat een heerlijke plaat is dat, Broken Folk van Brian Webb uit Boston... Aan te raden voor de fans van Slaid Cleaves en Rod Picott." Bart Ebisch, HEAVEN "De muziek van Brian Webb bevat elementen uit folk, blues, country, rock, pop en soul... Het enige dat gelijk blijft is de hoge kwaliteit van de songs van Brian Webb." Erwin Zijleman, Plato Mania "Het geheel klinkt afwisselend met uitgekiende arrangementen en Brian heeft zo'n stem, die je er onmiddellijk van overtuigt, dat hij meent wat hij zingt." Johanna Bodde, Real Roots Cafe "Brian Webb heeft net dat beetje meer in huis. Mooie stem én strakke liedjes. Shame is bloedmooi en Leaving Atlanta doet je hart sneller slaan. Brian maakt meeslepende folk." Frank Craanen, AVANT GARDE |
|
||||||||||||||||
Brian Webb groeide op in Atlanta, Georgia, alwaar hij een rustige jeugd beleefde. De muzikant in hem werd gewekt na het bezoeken van concerten van The Indigo Girls en Billy Pilgrim. Hij verhuisde naar Boston waar er een bloeiende singer-songwriter scene gaande was. Na diverse onbevredigende serveerbaantjes besloot Brian zijn heil te zoeken in de muziek. Hij begon zijn muzikale carrière in de metrohal van Davis Square in Boston. Dat lijkt wellicht een treurige manier om je geld te verdienen, maar verrassend genoeg verdiende hij er meer mee dan met koffie serveren, zeker toen hij ook zijn cd’tjes begon te verkopen bij zijn optredens. Bovendien ontmoette hij er allerlei mensen waaronder ook club eigenaren en programmeurs van diverse festivals, die vaak zo onder de indruk waren dat ze hem een plek op hun podium aanboden.