David Childers
& the Modern Don Juans
Burning In Hell

(Little King, 2007, LK-69062)


01. Mama
02. Close The Door Lightly
03. In The Early Morning
04. Your Crime
05. Burning In Hell
06. Little Summertime Girl
07. Ranlo
08. Used To Be Mine
09. Little Cindy
10. Going Home
11. Soldiertown
12. The Living And The Dead
13. What Will Become Of The Child
14. A Good Man For The Night

"Lekker wrang om je nieuwe plaat te beginnen met het gesproken telefoonintro van een gedetineerde die zijn laatste dagen slijt op deathrow. Voor pro-deo-advocaat David Childers - type ruwe bolster blanke pit - is dit echter dagelijkse kost. Deze enerverende baan vormt de vruchtbare voedingsbodem voor zijn doorwrochte liedjes, waarin niet zelden maatschappelijke schipbreukelingen figureren. Liedjes gedragen door Randy Saxons' en Childers' gevarieerde gitaarexercities en niet te vergeten diens dwingende voordracht, die de donkere thematiek extra kracht bijzet. Een overdadig geöliede mengsmering van country, folk, rootsrock en rockabilly. Doorgaans pittig en ruig, maar een enkele keer ook ingetogen en subtiel, zoals het prachtig gearrangeerde prijsnummer In The Early Morning. In april zakt David met zijn Modern Don Juans at naar Nederland om een en ander live kracht bij te komen zetten." Marcel Haerkens, OOR

100 procent vertrouwde honky tonk.
"Hoe modern zijn de Modern Don Juans van David Childers, zult u zich wellicht afvragen. Wees gerust: op Burning in Hell is het 100 procent vertrouwde honky tonk dat de klok staat. Daarmee is deze plaat nog interessanter dan de aardige voorloper Jailhouse Religion van David Childers and the Modern Don Juans, waarop veel harde, bijna ZZ Topachtige rockmuziek is te horen. Dat Burning Hell toch niet helemaal van woeste uitspattingen is ontdaan, blijkt wel uit de energieke gitaarrocksong ‘Your Crime’ en de Uncle Tupelo-achtige countrypunk van het titelnummer, waarin de bonkige stem van voormalig advocaat Childers uitkomst biedt. Hoewel Childers uit North Carolina komt en daar ook regelmatig over zingt, schuilt er zeker een Texaanse countryrocker als Billy Joe Shaver of Ray Wylie Hubbard in hem. De kracht van dit album ligt dan ook vooral in die verfijnde countryrock, die in de eerste drie nummers wordt aangeboord en later weer wordt opgepakt met het treurende ‘She Used to Be Mine’. Aangezien God ook wel van een beetje country houdt, zal Childers er niet voor branden in hel." - Maurice Dielemans, KindaMuzik.net

"Tere zielen opzij voor David Childers. Een boomstam van een kerel en een blufpokeraar eerste klas die uit hetzelfde hout is gesneden als Billy Joe Shaver, Gods beste honkytonk-songschrijver. In alle opzichten doet Childers’ nieuwe cd denken aan de mooie platen die Billy Joe met zijn zoon Eddy Shaver maakte. Dat is dus top. Burning In Hell is beter nog dan voorganger Jailhouse Religion, maar thematisch gezien blijft de rockende advocaat uit North Carolina strak in de leer. Losers, lui die binnenkort moeten hangen, overspeligen: ze zijn allemaal welkom in de rootsy songs van Childers. En met zijn Modern Don Juans maakt Childers het ook muzikaal een plezier om hun lotgevallen te volgen. De ene keer klinkt dat traditioneel, een enkele keer ingetogen zelfs, maar meestentijds gaat het van rampetamp zoals rednecks met een klein hartje het graag hebben. Burning In Hell is een rootsrock plaat van het niveau dat je de oude Billy Joe Shaver nog eenmaal zou toewensen." Ronald Besemer, Plato Mania

"...Welkom in de wereld van David Childers uit North Carolina, ex-vuilnisman en -doodgraver, tegenwoordig advocaat, die zijn bezoeken aan gevangenissen afreageert in zijn hobby: de muziek. Uit het (on-)recht put hij zijn verhalen, uit zijn vrijheid inspiratie. ’t Komt allemaal samen in een verraderlijk opgewekte mix van rockabilly à la de jonge Cash, countrypunk a la Jason & the Scorchers en zelfs rock à la Bob Seger. Afgewisseld met een rustig juweeltje als ’In the early morning’, begeleid op akoestische gitaar en klarinet. Heel vredig, totdat je naar de tekst luistert..." Peter Hovestad, GPD Dagbladen

"...Schrijven en zingen over moordenaars, slachtoffers, gladjanussen, slapjanussen, onmacht en onrechtvaardigheid is zijn lust en zijn leven. Wanneer advocaatje spelen hem net zo goed afgaat als muziek erover maken, dan wil je dat ie in beide rollen altijd voor je optreedt. Want David Childers heeft met Burning In Hell een op de zelfkant van het leven gebaseerd rock & country album gemaakt, dat zowel de ruwe bolster als de blanke pit in hem aan bod laat komen. Stoere, rauwe, zweterige furieuze, rock & roll- nummers, variëren prachtig met gevoelige snaren rakende rootsballads zoals In The Early Morning, Little Summertime Girl en A Good Man For The Night. Zijn begeleidingsband The Modern Juans met hun kruidige, kundige spel en Childers intense voordracht zorgen zonder twijfel voor een overtuigend en samenhangend eindresultaat. Voor diegenen die verlangen naar een combinatie van Billy Joe Shaver en Steve Earle, is David Childers misschien wel dé perfecte kruisbestuiving." Huub Thomassen, Real Roots Cafe

"...ook op Burning In Hell vormt de zelfkant van de samenleving weer de belangrijkste inspiratiebron voor de aardedonkere teksten. In muzikaal opzicht vinden David Childers en zijn band afwisselend aansluiting bij countryrockers als Steve Earle en Joe Ely, bij de Drive By Truckers en Jason & The Scorchers, maar ook bij oude rockers als Chuck Berry en Link Wray...." Erwin Zijleman, Plato.nl

“Your Crime” is vette rock & roll ergens in het kielzog van gezelschappen als de Drive-By Truckers, het van Bill Noonan geleende titelnummer “Burning In Hell” een lentefris rondhuppelend Americana-liedje, dat je ondanks zijn sombere boodschap meteen vrolijk weet te stemmen, “Little Summertime Girl” een intrigerende rootsrocksleper, “Ranlo” een old-timey tussendoortje en door “She Used To Be Mine” en “What Will Become Of The Child” waart opnieuw de geest van wijlen Johnny Cash in zijn vroege dagen. Deze en andere songs op “Burning In Hell” beloven nu al het allerbeste voor de eerstvolgende doortocht van Childers door onze kontreien. Opwindende avonden gegarandeerd! Maar in afwachting daarvan nemen we graag nog even genoegen met deze alweer ronduit uitstekende plaat." - Benny Metten, www.ctrlaltcountry.be





David Childers
& the Modern Don Juans
Jailhouse Religion

(Little King, 2006, LK-69062)


01. No Pool Hall
02. Stray Away Child
03. Jailhouse Religion
04. Bottom Of My Bottle
05. Roadside Parable
06. Chains Of Sadness
07. Dance Macabre
08. The General Belgrano
09. Voice Of The Devil
10. Down Below
11. Peanut
12. George Wallace
13. Over The Limit
14. Beatrice
"overdag werkzaam als advocaat, maar ‘s avonds gespt hij zijn gitaar om en leidt The Modern Don Juans door een met veel pit gespeelde mengeling van country, folk, rock & roll en rockabilly"
    Marcel Haerkens OOR


"rechttoe rechtaan kroegrock op zijn best. Met de woeste brulstem van een bargevecht en een band die even goed met blues en countrystampers als een mariachi of een soulvolle ballad uit de voeten kan. En de teksten deugen nog ook, getuige simpel beeldende zinnen als `I won't wear the chains that sadness makes/Life's too short for that. Onderweg doet de zingende advocaat je soms denken aan Billy Joe Shaver, soms aan Merle Haggard en dan weer een fractie van een seconde aan Bruce Springsteen."
    Dirk-Jan Arensman PAROOL


"The terrific 'Bottom Of My Bottle' castst an intelligent eye toward Muscle Shoals; also stretching the album's stylistic boundaries are the trumpetcoaxed Tex-Mexer 'Roadside Parable' and 'Chains Of Sadness', which deftly fulfills its Louvin Brothers aspirations. In front throughout are Childers' words and burly voice, both of which are homegrown and unfussy, earnest and wise. Think of him as a confident, exuberant, only occasionally lapsing preacher who believes to the core every message he shares."
    RicK Cornell No Depression #61


"De nieuwe plaat bevat veertien pareltjes, waarvan eentje er naar ons gevoel nog eens mijlenver bovenuit steekt: Roadside Parable is voor ons het allerbeste nummer dat we ooit van David hoorden. En na acht cd’s wil dat heus al wat zeggen. NIET TE MISSEN!!!"
   Dani Heyvaert, MazzMusikaS


"Net als voorganger Room #23 laat Jailhouse Religion stomende rootsrock horen. Simpel, doeltreffend, verschroeiend."
    Peer Bataille AltCountry.nl


"De zeer goed gepositioneerde rustpunten op dit album zijn echter maar van korte duur. Voor je het in de gaten hebt zit je weer met je haren recht overeind in een soort van Rollercoaster rit waarvan je mag hopen dat het allemaal goed zal komen. Gelukkig komt alles goed op deze blanke pit CD. Ik ga stevig wensen dat we deze pleiter en zijn moderne versierders nu ook live in Nederland aan het werk kunnen krijgen."
    Jan Janssen Real Roots Café


"inderdaad bewijst David Childers met “Jailhouse Religion” dat hij een groot talent is. Deze advocaat uit North Carolina laat een mix horen van vurige rock and roll in de stijl van Drive By Truckers en Jason and The Scorchers, maar laat ook een wat meer country / americana kant zien die doet denken aan het werk van Billy Joe Shaver en Johnny Cash."
    Thomas Kaldijk Bogdike.nl/RTV-Parkstad


"Zoeken naar hoogtepunten hoort op een kanjer van een plaat als deze eigenlijk niet, maar we kunnen het gewoonweg niet laten… Als de allervetste krenten in de pap onthielden wij vooral de gedreven countryrocker “George Wallace”, de als een ontspoorde trein zonder erbarmen richting een hulpeloos zijn lot afwachtend station voortdenderende rootsrocker “No Pool Hall”, het met een stevige lik R&B afgewerkte “Strayaway Child”, het met een streepje Zuiders blaaswerk tot “border music pur” opgewaardeerde “Roadside Parable”, de bluegrass van “Chains Of Sadness”, het in een poel van onversneden soul gedrenkte (en werkelijk hartverscheurend mooie) “Bottom Of My Bottle”"
    Benny Metten CtrlAltCountry.be


"beïnvloed door rockers van het eerste uur Chuck Berry, Jerry Lee Lewis en vooral Link Wray wordt er in 14 nummers geen moment gas teruggenomen en klinkt het ene nummer nog energieker dan het andere."
    Jurgen Vreugdenhil Plato Mania


David Childers
& the Modern Don Juans



agenda

video-clip 'Danse Macabre'

foto's

home
David Childers De muziek van David Childers, een man van middelbare leeftijd uit Mt. Holly, North Carolina is een duidelijke mengeling van alle muzikale invloeden uit David’s leven. Deze mengeling zou je misschien moeten omschrijven als een kruising tussen Billy Joe Shaver, Drive By Truckers, Johnny Cash en Jason & The Scorchers. Toch is de manier waarop hij deze verschillende stijlen gestalte geeft redelijk uniek te noemen. Met zijn grote indrukwekkende gestalte en zelfverzekerde en enigszins intimiderende blik en forse stemgeluid lijkt hij op iemand waar je geen ruzie mee moet maken in de kroeg. En dan zijn daar die duistere teksten over dood en treurnis. Echter heeft deze ogenschijnlijke ruige man een hart van goud.

David Childers is een intelligente man van vele talenten die zijn hele leven hard gewerkt heeft. Behalve dat hij ooit baantjes heeft gehad als vuilnisman, loodgieterassistent en doodgraver, heeft hij tussen de bedrijven door ook nog gestudeerd. Eerst stortte hij zich op een literaire studie, want hij wilde behalve muziek maken eigenlijk ook wel schrijver worden. Daarna leerde hij voor advocaat, en inmiddels heeft David, samen met zijn vrouw, een goede praktijk opgebouwd. Toch is schrijven van liedjes en duistere poëzie en optreden zijn voornaamste passie. En gelukkig is dit door zijn flexibele werktijden als advocaat goed te combineren met optreden. Overdag is hij dus advocaat en s’ avonds is hij de intense razende frontman van zijn “ass shakin’, hard sweatin’, rock & roll, americana” begeleidingsband die de The Modern Don Juans heet. Overigens bied zijn werk als advocaat ook tegelijk de nodige inspiratie voor zijn teksten. Moordenaars, slachtoffers, machteloosheid, onrechtvaardigheid, armoede en gehaaide mannen in pakken van megabedrijven blijken vaak een bron van zijn verhalen. De titeltrack van zijn vorige album Jailhouse Religion, schreef hij na één van de keren dat hij een bezoek bracht aan het zwaar bewaakte gevangeniscomplex. Dit omdat elke keer dat hij door de laatste poort de buitenwereld inloopt hij een gevoel van verrukking voelt, een gevoel van vrijheid die hij koestert. Ook David’s nieuwe album getiteld Burning In Hell is in hoge mate geïnspireerd door het leven in de gevangenis getuige het gesproken telefoonintro van een gevangene op deathrow:

“I want you to dress me up in streetclothes when you take me from my cell Cos’I don’t want to meet my maker with that ole nasty prison smell. And call my mama up, down in hell And tell her that her lost boy… is comin’home…”


Na dit gesproken intro barst het nummer Mama (was a devil out of hell) los in al zijn hevigheid. Maar behalve rauwe rock& roll is er ook ruimte voor wat meer subtielere en rustigere nummers zoals het Iers aandoende A Good Man For The Night of het wonderschone In The Early Morning. Hier horen we David, summier begeleid met een akoestische gitaar en klarinet, zingen over alle narigheid die er om hem heen gebeurd in de vroege uurtjes van de nacht. Een kroegtijger pruttelt slingerend op zijn brommer langs een rivier die bijna overstroomt van alle chemische lozingen, wilde honden slachten elkaar af, maar hun gehuil wordt overstemd door luide politiesirenes op weg naar een verlaten kantoorgebouw waar een lijk is gevonden. Dat gebeurd allemaal terwijl de meeste mensen nog in bed liggen. Hij draait zich nog maar eens om, neemt zijn lief stevig in zijn armen en is nog voor even veilig onder de dekens. Een van de weinige covers op dit album, Close The Door Lightly van folkheld Eric Andersen, heeft in David’s versie een soort van fifties shuffle gekregen. Een andere cover is de titeltrack Burning In Hell die David heeft geleend van Bill Noonan, een locale held uit Charlotte, North Carolina en vriend van David. Bill was eind jaren negentig met zijn band The Rank Outsiders het middelpunt in Charlotte, een wilde periode van nachten vol legendarische country rock, drank en zondige lusten waar velen nog mooie herinneringen aan beleven. Zo is er wederom voor elk wat wils op dit album dat vele genres met elkaar vermengd maar toch als een geheel klinkt. Het album is geproduceerd door bassist Mark Lynch en gemixt door Brian Paulson die o.a. ook albums van Wilco, Son Volt, Jayhawks en Beck heeft gemixt.

“David Childers is a walking song, not a singer. He is a walking poem, not a Poet” Martin Stephenson.



distributed by Lucky Dice Music