...Volstrekt onweerstaanbaar. " Erwin Zijleman – Plato Mania
Hiep, hiep, hoera! "Het is hij die al eens in het voorprogramma van Jesse Dayton speelde en een stem heeft als die Chris Isaak gelukt: Contagious Heartache is een waardige opvolger van D.B.'s debuut Can I Return These Flowers?" Maurice Dielemans – KindaMuzik Texas-countryrocker... "Zijn stem, fors, helder en hoog, ergens halverwege Raul Malo en Roy Orbison... ...Mooie plaat, meest nieuwe nummers die in uitvoering een nostalgisch sfeertje meekrijgen." Hans van Dam – Country Gazette
"Harris klinkt op deze nieuwe, tweede cd sprankelender dan op zijn toch ook al niet misselijke debuut-cd "Can I Return These Flowers?". Met tien uitstekende songs van eigen hand, waaronder het heerlijke sixties-achtige gitaar-instrumental Men Of Action Theme Song en een cover van John D. Loudermilks Torture doet Harris de vroege jaren zestig zodanig herleven dat je zou zweren even in een tijdmachine te zijn gestapt. " Pieter Wijnstekers – HEAVEN
"Het spreekt vanzelf dat Contagious Heartache bewaard moet worden op een makkelijk bereikbare plek, bij voorkeur in de buurt van de cd-speler, en liefst binnen bereik van eventuele kinderen. Het middel zal na de val van het huidige kabinet onmiddellijk worden opgenomen in het ziekenfondspakket. Altcountry.nl heeft dokter Harris inmiddels voorgedragen voor de Nobelprijs voor de geneeskunde." Peer Bataille – altcountry.nl "Harris heeft wat van Orbison in de aderen, zoveel is zeker. En ook wel wat van Malo. Maar in tegenstelling tot diens Mavericks blijft hij bepaald niet in country alleen steken. Rockabilly, sixties pop, Americana, rootsrock, surf instrumentals... ...Wij houden het in elk geval op een ijzersterke schijf en willen vooral niet nalaten ze je hier warm aan te bevelen." Benny Metten – ctrlaltcountry.be
Herman van der Horst - OOR "...Harris heeft echter niet alleen een goede stem en dito bedoelingen, hij heeft ook de liedjes om ze te ondersteunen, want begeleid door een achttal top-muzikanten uit de rijke Austin muziekscene, schiet hij tien op tien nummers raak en weet zo een genre waar eigenlijk alles al is uitgevonden tintelfris te doen klinken." Pieter Wijnstekers - HEAVEN "De vergelijkingen dringen zich op met de artiesten, die op de bijgeleverde bijsluiter genoemd worden: Chris Isaak, Roy Orbison, Dwight Yoakam en Raoul Malo (The Mavericks)... ...Can I Return These Flowers heet zijn debuut-cd waarop we hem rockabilly (Hollywood in Texas) horen versmelten met country (de titeltrack) of hij kruipt daar ergens tussen (She's Cool To Me), met een enkele schuifel (Love Me) en uitstapje naar tex-mex (Too Much For Me). " Bart Ebisch - AltCountry.nl "En wat is ie goed! Can I Return These Flowers? is een cd die niet uit de cd-speler te krijgen is. D.B. Harris schotelt ons ruim een half uur lang een niet te versmaden en dampende mix van rockabilly, tex-mex, honky-tonk en country voor... ...Ook met de muzikale begeleiding zit het wel goed, want met minder dan de beste muzikanten uit de Austin-scene heeft D.B. Harris geen genoegen genomen. Dat is te horen ook, want de band (met een aantal leden uit Dale Watson’s begeleidingband) zorgt de hele cd voor vuurwerk. Een zwak nummer zijn we eigenlijk niet tegengekomen op Can I Return These Flowers?. " Erwin Zijleman – Plato Mania |
|
||||||||||||
Uit muziekmekka Austin, Texas is weer een nieuwe, snelrijzende ster opgedoken. Hoewel D.B. Harris is geboren in Alabama, is hij (net als velen voor hem) naar Texas verhuisd om daar aan zijn muziek te werken. Wat we horen op zijn debuut Can I Return These Flowers?, heeft wel wat van Texaanse honky-tonk, maar doet misschien meer denken aan de traditionele west-kust Bakersfield geluid. De schijf begint op volle kracht vooruit met Too Much For Me, wat door het tempo en de blazers veel doet denken aan The Mavericks. Hoogtepunt is het spannende My Little Runaway, zou zo'n veertig jaar geleden een gegarandeerde radio-hit zijn geweest. Het titelnummer is een typische country tearjerker zoals ze niet vaak meer gemaakt worden. Vocaal houdt D.B. het midden tussen Chris Isaak, Merle Haggard, Raul Malo en Dwight Yoakam. Hij wordt bijgestaan door een ware Austin superband. De drums worden gedeeld door Scott Mathews (voorheen uit de band van Dale Watson) en Lisa Pankratz. Op pedalsteel niemand minder dan Ricky Davis (ook bekend van Dale Watson), op bas Brad Fordham en op viool Eamon McLoughlin om er maar een paar te noemen. Tien nummer schreef D.B. Harris zelf. De afsluiter Love Me kennen we natuurlijk voornamelijk van Elvis, maar van de versie van D.B. zou zelfs de King rode oortjes krijgen.
Na lang wachten is daar eindelijk opvolger van “Can I Return These Flowers”. DB had echter een goede reden, hij was namelijk druk aan het studeren. Na lang ploeteren is hij nu een zeer bekwaam arts in het bestrijden van de zogenaamde “Contagious Heartache” (zeg maar besmettelijk hardzeer). In 11 tracks beschrijft hij de kenmerken ervan en geeft hij de ultieme remedie. Daar er vele soorten hartzeer zijn heeft onze dokter wel diep in het medicijnkastje moeten graven. Dit om ervoor te zorgen dat er voor ieders specifieke aandoening een probaat middel wordt toegediend. Vandaar dat dit album een stuk veelzijdiger is dan zijn voorgaande. Zo vinden we hier naast de diverse voor de hand liggende ingrediënten zoals: country, rock & roll en popinvloeden ook wat geheime snufjes die dit geheel onweerstaanbaar maken zoals: surfgitaren, shuffle en mersey beats, spookachtige orgeltjes, vibrato, Bajo Sexto, trompetjes, 12 snarige stemmingsveranderingen en sixties stijl vrouwelijke achtergrondkoortjes. Dokter DB’s co-assistenten zijn begeleidingsband “The Men Of Action” maar voor de opnames van Contagious Heartache heeft DB ook nog wat hulp ingeroepen van een aantal specialisten, namelijk Ricky Davis op pedal steel, surfdokter Teisco Del Rey en de rock & roll ritmesectie van bassist Brad Fordham en drumster Lisa Pankratz. Als kalmerend element tijdens de behandeling zijn ook nog de zwoele stemmen van zangeressen Caroline Casey, Susanna Van Tassel en Karen Poston toegevoegd. Alle patiënten, zelfs degene met zeer ernstige vormen van de ziekte die Contagious Heartache heet, zijn na voldoende blootstelling aan dit muzikale medicijn weer geheel genezen verklaard. Zij lopen dansend en springend de behandelkamer uit en zijn zelfs niet bang meer om potentiële gevaarlijke situaties aan te gaan. Met de cd van DB Harris en The Men Of Action binnen handbereik valt er niets meer te vrezen.