Matt the Electrician
Animal Boy

(Matt the Electrician, 2009)


01. Faithfully
02. Bridge To Nowhere
03. Got Your Back
04. College
05. Divided By
06. Osaka In The Rain
07. Animal Boy
08. For Angela
09. Keep It There
10. Loma Prieta
11. What's So Funny
12. Permanent Record

"Op 'Animal Boy' vermengt hij kalm rockende indiepop met de Texaanse singer/songwriter-traditie. Zijn liedjes nodigen uit tot meefluiten en meedeinen, zijn teksten zijn vrijwel allemaal droogkomisch en wat een prettige zangstem: licht hees maar toch helder, alsof we hier met een opgeruimd jonger broertje van 'E' van Eels te maken hebben."


"Verder stonden op de gastenlijst voor 'Animal Boy' ook nog Danny Malone, Scrappy Jud Newcomb, Rhonda O'Donnell, Freedy Johnston, Sara en Roger Wood, Southpaw Jones, Seela en Tom Pearson. Zij werkten met z'n allen mee aan een schijfje dat eenvoud op subtiele wijze verheft tot genialiteit. De omschrijving "Warm aanbevolen!" is hier meer dan ooit terecht!"


"De multi-instrumentalist (en ex-elektricien) heeft wel wat weg van Eels, dankzij z'n stem, het heldere geluid, de originele wendingen en de droge humor. Maar deze import-Texaan houdt het al met al een stuk zonniger, of minder gek zo u wilt. Topper van zijn nieuwe album 'Animal Boy' is het simpele 'For Angela', zijn geestige open brief aan de klachtenafdeling van multinational Wal-Mart."


"Hoe ze het elke keer weer voor elkaar krijgen weten we niet, maar wederom is men er bij Lucky Dice in geslaagd een singer-songwriter te vinden die uw aandacht verdient. Matt Sever luidt zijn echte naam en ja, hij was ooit elektricien van beroep, maar als Matt The Electrician kan hij onsziens veel meer mensen gelukkig maken. Animal Boy is alweer zijn zesde cd, maar wel de eerste die ons hier bereikt en dat is niks te vroeg want de aanstekelijke folkpop die hij hier laat horen zal iedereen met enig gevoel in zijn donder uitermate vrolijk stemmen. 'Paul Simon meets Eels on prozac', luidde de omschrijving die onze platenboer eraan gaf en eigenlijk kunnen we ons daar wel in vinden, aangezien Matt tijdloze liedjes a-la Paul Simon kan schrijven, met het inventieve van Eels, maar dan een stuk vrolijker. "


"Uit de Americana enclave Austin maar van een andere muzikale orde, Matt bespeeld een indrukwekkend arsenaal aan snaar, toetsen, blaas en percussie instrumenten dat resulteert in een kleurrijk maar toch niet kakelbont klankbeeld. Zijn versie van faithfully is fabuleus en met zijn melodieuze zingen komt Sever met het popgevoelige Animal Boy dicht in de buurt van Paul Simon en vaker nog Eels, iets wat eigenlijk wel mag gelden als een regelrechte aanbeveling."


"Matt krijgt het voor mekaar zonder gekunstel en speelse eigen stijl te ontwikkelen. Daardoor kan Animal Boy vele genres aanspreken en toch niet tot één worden gereduceerd. Dat zijn natuurlijk de baten van de vrijheid van een singer-songwriter, maar het is niet iedere muzikant gegeven daar zo mee om te gaan. Matt schreef met Animal Boy een begenadigd kleinood, gemaakt voor sfeervolle kleine momenten. Er is niets mis met hard werken, na dit album nodig je Matt the Electrician echter niet langer als arbeider uit; dan liever een gitaar in plaats van werktuigen en een paar innemende deuntjes."


"Wat dit is? Americana singer-songwriting, ongetwijfeld, maar dan wel ver van een heel uitgepuurde soort. Daar noemen ze zoiets 'folk'. Een tot het einde toe hartverwarmende plaat die je niet moe wordt, een feel good plaat, maar dan wel een om de juiste redenen. En dat van een electricien... Er zijn geen zekeringen meer in het leven!"








Matt the Electrician


Matt the Electrician Live Agenda

video: Matt the Electrician 'Got Your Back'

video: Matt & Scrappy live @ Kink.FM

home
Matt the Electrician Matt Sever groeide op in San Francisco, waar hij zijn jeugd doorbracht met een obsessie voor Woody Guthrie en the Hollies. Zijn ouders, opmerkzaam voor zijn interesse voor muziek, vonden voor hem het 'juiste' instrument in de garageopruiming van de buren: een glanzende trompet die Matt op zijn vijfde kreeg zodat hij ook zelf muziek kon maken. Uiteindelijk bleek de trompet toch niet helemaal Matt's keuze en moest later in zijn jeugd het veld ruimen voor zijn echte liefde: de gitaar. Sindsdien zijn de gitaar en zijn stem de voornaamste instrumenten geworden, maar lang niet de enige. Zelfs de trompet kreeg een latere rentree in zijn muzikale loopbaan. Matt verhuisde naar Austin,Texas voor de muziekcultuur aldaar en vond er werk als elektricien. Naast zijn werk probeerde hij af en toe een gig te vinden in een van de vele cafés in de stad. Hij werkte lange dagen van zonsopgang tot zonsondergang in de snikhete Texaanse zon om de mensen in de stad te voorzien van bedrading en verlichting. Vaak was er dan geen tijd om zich te douchen of om te kleden om op tijd te zijn voor zijn optreden. Hij begon dan zijn set met een verontschuldiging voor zijn zweterige voorkomen en zei: "Hallo ik ben Matt en ik ben een elektricien". Dus noemde men hem Matt The Electrician. Hij vond een zekere nobiliteit in zijn verklaring, zelfs als er niemand dicht bij het podium wilde zitten. Er is ten slotte niets mis met hard werken voor je geld.

Uiteindelijk stopte hij met zijn baan als elektricien om meer tijd te besteden aan het schrijven en spelen van zijn liedjes maar de naam bleef aan hem kleven, gewoon vanwege het feit dat iedereen nu eenmaal af en toe wel eens een elektricien nodig heeft.

Behalve de gitaar en trompet is Matt in de loop der jaren uitgegroeid tot een ware multi-instrumentalist en kun je bij zijn optredens van alles verwachten variërend allerhande snaarinstrumenten als gitaar, banjo, ukelele tot piano, xylofoon, diverse percussie instrumenten (ook die daar niet voor bedoeld zijn)en diverse blaasinstrumenten.

Zijn liedjes zijn reuze aanstekelijk, vaak grappige en cynische kleine verhaaltjes, soms heel serieus gebracht. Ze zijn doorspekt met kleine toonkunstige subtiliteiten, vocale harmonieën en koortjes. Je hoort in zijn muziek soms een echo van een jonge Paul Simon, hoewel zijn stem je wellicht meer doet denken aan die van EELS, maar dan wel nadat die is behandeld met prozac of een kuurtje sint-Janskruid. Matt The Electrician heeft het talent om van dagelijkse beslommeringen en ongewone onderwerpen een liedje te creëren en daarmee is zijn stijl redelijk anders dan die van anderen.

Zijn nieuwe album bevat elf eigen liedjes en een cover van Amerikaanse stadionrockers Journey. Hij nam het op met Mark Addison met wie hij tezamen ruim dertig verschillende instrumenten bespeelde. Daarnaast zijn vaste bandleden als Scrappy Jud Newcomb, Tom Pearson en zangeres Seela te horen en zijn er ook gastoptredens van bevriende muzikanten als Freedy Johnston en Southpaw Jones.

distributed by Lucky Dice Music