07 januari 2018
Lucky Dice Music mailorder
 www.luckydice.nl





in deze editie:

* tips

* Live tips:

            Sam Baker

            Otis Gibbs

            Dayna Kurtz








* tips

Tyler Childers - Purgatory


"This guy is insanely good.
Beats the dog shit out of anything on the radio."



De berichten in de Amerikaanse pers zijn ronduit waanzinnig. “This guy is insanely good. Beats the dog shit out of anything on the radio”. Alsof Tyler Childers country-muziek de zoveelste stimulerende injectie geeft. Hij wordt in één adem gerangschikt naast mensen als Colter Wall en Chris Stapleton. Je moet je niet laten opjuinen enkel en alleen omdat het album onder het productie-duo Sturgill Simpson en David Ferguson tot stand kwam. Anderzijds laten we het vooral niet onnodig complex maken, Purgatory bevat prachtige nummers en ze worden bovendien door een aantal faamrijke musici uitgewerkt. Naast Childers en Simpson zal je de fiddle horen van Stuart Duncan, Miles Miller op drums en Russ Pahl o.a. op gitaar en pedal steel. Mijn persoonlijke favoriet is een eenvoudig en basaal nummer. Slechts Tyler’s zang, gitaar en Lady May. Prachtige beschrijvende tekst, maar wat nog mooier is, dat hij in dit nummer zijn gevoelens neerlegt voor zijn lief. Even geen artiest die zich manifesteert in drank of gebukt gaat onder vroege uurtjes, religieuze consequenties of “being on the road”, maar iemand die zijn gevoelens neerlegt. Dit gezegd hebbende, Whitehouse Road of Banded Clovis zijn er amper minder op. In semi-autobiografische nummers met een gevoel voor donkere sfeertinten worden fantasievolle verhalen opgetuigd. Waar zijn we zonder zonde, verleiding, moord, schuld en bedrog? Is een wereld voorstelbaar waarbij we Engelen amper kunnen onderscheiden van Demonen? Purgatory, de titelsong, lijkt, versierd met rijkelijk aanwezige fiddle en banjo, een rechtstreekse Kentucky Tradional. Je er tegen verzetten lijkt mij onnodig, daarvoor heeft Tyler Childers teveel kwaliteit in huis. (Rein van den Berg)

'Purgatory' is CD van de maand januari !

Video: Tyler Childers - "Whitehouse Road"
Pharis & Jason Romero - A Wanderer I'll Stay


De Canadese Gillian Welch en David Rawlings.


Dit duo uit British-Columbia, Canada is in hun thuisland allang bekroond met een Juno Award (de Canadese Grammy) en diverse andere prestigieuze prijzen. Daarnaast is Jason een van de beste custom banjo- en gitaar-bouwers van Canada en beroemd bij elke Canadese muzikant die van mooie spullen houdt. Echter heeft vooralsnog hun touren zich voornamelijk beperkt tot Noord Amerika want vooralsnog had dit echtpaar het te druk met het combineren van hun werk en het ouderschap om zich op de rest van de wereld te storten. Uitgezonderd een enkele keer In de UK, waar hun old timey muziek direct met superlatieven werd overladen. The Telegraph noemde hun album het beste country album van het jaar en The Daily Express noemde de overduidelijke gelijkenis met het duo Welch & Rawlings maar gaf daarmee aan dat het tijd werd dat Pharis & Jason zelf in The headlines zouden moeten komen. Dit album is al een paar jaar uit maar omdat ze hier nog niet zo bekend zijn en het een absoluut gemis is als dat zo blijft, willen we toch even onze jubelzang over dit geweldige duo naar buiten brengen, want hou je van melancholische old timey muziek met subliem snarengepluk en hemelse samenzang zoals Gillian Welch dan moet je hun muziek echt horen, ze zijn minstens net zo goed. (Sandra Zuidema)

Video: Pharis & Jason Romero - "A Wanderer I'll Stay"
Don Bryant - Don’t Give Up On Love


The Real Deal!


Soul! Memphis Tennessee. De naam van Don Bryant deed aanvankelijk geen belletje rinkelen. Echter zodra je de muziek van Don’t Give Up On Love hoort, dan weet je genoeg. Beetje speurwerk doet je vervolgens het realiseren dat het zich hier handelt om één van de authentieke Soul mannen. Liefde voor zingen had hij van zijn vader, die zelf zong in een gospel band. Don opende zijn pre-loopbaan als vijfjarige in de kerk. Daarna vormde hij met 4 broers The Five Bryant Band, die hun aanvankelijke Gospell repertoire verruimden met Doo-Wop. Kort gezegd, zingen zit hem in het bloed. Zijn bekendheid verwierf hij als vaste songwriter van Willie Mitchell’s Hi Records. Hij werd door Mitchell als songwriter gekoppeld aan de zangeres Ann Peebles. Aanvankelijk met enig voorbehoud van de kant van Bryant, maar na enige aarzeling ontstond chemie tussen beide. Er ontstond veel moois, zowel creatief als persoonlijk. Het tweetal huwde in 1974 en Bryant was mede-componist van haar songs, zoals I Can’t Stand the Rain. Daarnaast schreef hij mee aan muziek voor artiesten als Al Green, O.V. Wright en Syl Johnson. In samenwerking met oude Hi Records buddies kwamen na een geslaagd podium optreden van deze 75 jarige “Soul Survivor” ideeën naar boven borrelen. Het resultaat werd: Don’t Give Up On Love. Bloed kruipt waar het niet kan gaan. Zijn eerste, Precious Soul, dateert van 1969, en dit is Don’s tweede officiële plaat. De songs zijn zowel nieuw als naar boven gehaald uit het immense repertoire van Bryant. It Was Jealousy schreef hij initieel voor zijn vrouw, en je vind het terug op haar in 1975 verschenen album Tellin’ It. Bij vertolken van O.V. Wrights klassieker A Nickel and a Nail en I Got to Know (van the 5 Royales) ontstond de klassieke Southern Soul Sound welhaast als vanzelf. Wanneer je Don’t Give Up On Love beluistert, heb je te maken met The Real Deal! (Rein van den Berg)

Video: Don Bryant - "How Do I Get There?"
3hattrio – Solitaire


Muziek als een koortsdroom die zich afspeelt in
de Sahara, de Aziatische steppes, en de Mt Zion woestijn.



Nog een plaatje dat al wat ouder is en als introductie dient voor deze drie compleet verschillende karakters die bij toeval zijn samen gekomen in de desolate woestijn van Utah. Hal Cannon, songwriter, folklorist pur-sang en banjo speler, Greg Istock, bassist en percussionist en zanger die een groot deel van zijn leven zich heeft verdiept in Caribische muziek met name reggae en jazz en de jonge hond Eli Wrankel die viool speelt vanaf zijn 4e levensjaar en dat op een opmerkelijk groovy manier doet. Kan zoiets samen werken, denk je dan? jazeker samen ontstaat er iets magisch dat je transporteert naar Aziatische steppes, langs Tinariwen door de Sahara, om vervolgens op trektocht te gaan door de Smithsonian Folksounds catalogus nadat die is besprenkeld met Native American spirits. Hun muziek is compleet uniek en anders, maar het resoneert met de natuur van de wondere wereld van hun thuisland in Zion National Park. Daar waar 3 Hat Trio speelt raken mensen gegarandeerd in de ban van hun eigen muzikale creatie, een echte must-see. Binnenkort komt er een nieuw album van hen uit waarover later meer in onze volgende nieuwsbrief en van de zomer zullen ze voor het eerst naar Nederland komen voor een korte tour. (Sandra Zuidema)

Video: "Rose" by 3hattrio Performed live on BBC Scotland

Video: "Flight"
Hardpan – Hardpan


Ze mogen meer frequent bij elkaar kruipen.


Chris Burroughs, Terry Lee Hale, Todd Tibaud en Joseph Parsons waren nooit zo scheutig wanneer het een albumtitels betrof. Wat wellicht meer interessant is, qua sound is evenmin een verandering opgetreden. Nou zal ik niet beweren dat ik ieder soloalbum van hen afzonderlijk wens te bezitten, feit blijft dat er verdomd veel kwaliteit verscholen gaat in deze mannen. Zowel solistisch als gecombineerd in deze gelegenheidsformatie. De muzikale lijn wordt doorgetrokken alsof ze nooit waren gestopt. Ieder lid heeft drie nieuwe nummers ingebracht en ze klinken geïnspireerd als nooit tevoren. Conventionele semi-akoestische singer-songwriter muziek. Een vergelijking met Crosby, Stills, Nash and Young is snel gemaakt wanneer vier heren met gitaar het podium betreden en zang zo mooi ineen laten vloeien. De variatie aan gitaren, de verschillende klankkleur van de individuele stemmen, en sterke nummers maken dit Harpan project opnieuw een lust voor het oor. De songs onderling kenmerken zich door afwisseling. Het album begint met Can’t Keep Up, van Thibaud. Burroughs is aan de beurt. Hij gooit ietwat meer de beuk erin met The Hands That Hold The Reins. Long Tomorrows van Terry Lee Hale brengt ons qua stemming richting El Paso, Texas. Een voorlopig hoogtepuntje! Geïnspireerd als de eerder genoemde heren van wal steken, daarvoor mag Parsons uiteraard niet onderdoen. En dat doet hij allerminst. Dust Bowl is een geweldige slow tempo ballad met een aansprekend refrein; Bring me More Wine. Geweldige plaat. Voor mij mogen ze meer frequent bij elkaar kruipen. (Rein van den Berg)

Video: Hardpan - Lighthouse
Dayna Kurtz – Here volume 2
wordt 19 januari verwacht

Bloedstollend mooie live registratie.


Afgelopen jaar bracht singer-songwriter Dayna Kurtz een eerste deel van een nieuwe serie live albums uit dat werd opgenomen tijdens haar uitgebreide tour door Nederland 2 jaar geleden. Nederland is ten slotte het land waar Dayna's carrière als eerste gestalte kreeg en in de liner notes wordt Nederland daar dan ook uitgebreid voor bedankt. Op dit 2e deel Here Vol 2 presenteert ze weer drie intense kwartieren prachtsongs verdeeld over 8 uitgesponnen intense live tracks. De songs zijn afkomstig uit diverse periodes van haar carrière. Onder andere koos ze van haar laatste studioalbum "Rise And Fall" de meeslepende en soulvolle tracks "It's How You Hold Me" en het meest liefdevolle breakup liedje ooit: "You're Not What I Need". Van oudere albums koos ze o.a. haar "droom" liedje "Venezuela", "Monroe", "Somebody leave The Light On" en "Another Black Feather" en de covers Reconsider Me (Margret Lewis/Mira Smith) en Tom Waits en Kathleen Brennan's Talking At The Same Time . De opnames werden kraakhelder opgenomen door meester engineer Randy Crafton en komen daardoor ook over alsof ze naast je in de kamer staat te zingen, werkelijk elk subtiel nootje op gitaar, mandoline van haar vaste gitarist Robert Maché (Continental Drifters) is perfect te horen net als Dayna's bloedstollend mooie stem. (Sandra Zuidema)

Video: Dayna Kurtz - It's How You Hold Me (live @ Bimhuis Amsterdam)
Matthew Ryan – Hustle Up Starlings


Matthew Ryan schotelt ons het beste voor
van de mogelijkheden die hij ter beschikking heeft.



Hustle Up Starlings verschijnt 20 jaar na zijn debuut May Day. En sindsdien is veel gebeurd. Matthew Ryan heeft niet stilgezeten. Hij heeft zijn creativiteit ruim benut, en met de ervaring van die achterliggende jaren is Hustle Up Starlings tot stand gekomen. Hij werd bij dit nieuwe project terzijde gestaan door bassist Brian Bequette en drummer Brad Pemberton (bekend van Steve Earle en Ryan Adams) en gitarist Doug Lancio werd ingehuurd. En nadat de basis was vastgelegd werd nog meer gitaar toegevoegd aan de basis door producer Brian Fallon, Lancio en Ryan. Het is dan ook een lekker dynamisch geheel geworden, waarin David Henry’s snaararrangementen voor de ideale verhouding zorgen. Aan sfeerelementen geen gebrek. Matthew Ryan zingt zijn teksten over eenzaamheid en een verbrokkelede relatie op de sobere tonen van de piano in Maybe I’ll Disappear. Als luisteraar weet je vanaf de opening dat het niet meer goed gaat komen, maar wanneer je meteen daarna overschakelt in het hoopvolle A Delicate Waltz weet je intuïtief dat het allemaal zo’n vaart niet zal lopen. Matthew Ryan schotelt ons het beste voor van de mogelijkheden die hij ter beschikking heeft, en het blijft niet anders, mede dankzij de somberheid, dan genieten. (Rein van den Berg)

Video: Matthew Ryan - Maybe I'll Disappear
Rod Picott - Out Past the Wires


Out Past the Wires behoort tot zijn beste werk!


Out Past the Wires bevat maar liefst twee schijfjes met elk elf nummers. Geen geringe worp. Laat ik er niet om heen draaien, Rod Picott weet opnieuw te verbazen. Hij presteert het om andermaal een hele serie songs op de luisteraar los te laten zonder dat deze daarbij verveeld afdwaalt of doordrukt naar het volgende nummer. De dubbel-cd laat zich gemakkelijk integraal draaien zonder dat je de luisterervaring als teveel van het goede ervaart. Wie weet speelt een rol dat hij zich wist te omringen met een uitstekende groep musici. Denk hierbij aan mensen als Lex Price (akoestische en elektrische bas), Kris Donegan en Will Kimbrough (gitaren), Evan Hutchings (drums), David Henry (snaren) en als hekkensluiter Neilson Hubbard. (van percussie tot vuilnisbakdeksel). Het repertoire varieert van gevoelige ballades tot strak uitgevoerde rocksongs, en alles wat daar zoal tussenin hangt. Tussen zijn vorige plaat (Fortune) en deze nieuwe heeft hij zich ontwikkeld tot poëet. Er is tevens een bundel verschenen met de titel, God in His Slippers. Workingman Rod Picott is zich altijd al bewust geweest dat brood op de plank moet. Schijfje 2, nummer 8, bezingt hij zijn en ons aller lot. I gotta get a Straight Job! Sommige artiesten worden alleen maar beter, en Rod is indrukwekkend als nooit te voren. Out Past the Wires behoort tot zijn beste werk! (Rein van den Berg)

Video: Rod Picott - "Coal"


overige nieuwe/komende releases:

Tim Buckley
Buzzin' Fly





V/A
American Epic





Mary Gauthier
Rifles And Rosary Beads

wordt rond 26 januari verwacht



John Gorka
True In Time

wordt rond 26 januari verwacht





Bela Fleck & Abigail Washburn
Echo In the Valley





Ryan Bingham
Ryan Bingham Live

wordt rond 19 januari verwacht



Richmond Fontaine
Don't Skip Out On Me

wordt rond 09 februari verwacht



3hattrio
Lord of the Desert

wordt rond 23 februari verwacht








* Live tips




Sam Baker

De Texaanse singer-songwriter Sam Baker heeft genoeg meegemaakt om een paar levens aan songmateriaal te vullen. In 1986 overleefde hij namelijk een bomaanslag in Peru, waar hij zwaar gewond raakte. Deze traumatische ervaring ging Baker niet in de koude kleren zitten: hij besloot zijn leven om te gooien en als muzikant aan de bak te gaan. Het is dan ook geen verrassing dat zijn nummers van uiterst persoonlijke aard zijn, wat nog extra wordt benadrukt door zijn rasperige, bijna gebroken stijl van zingen. Ook zijn nieuwe album Land of Doubt (2017) is geen lichte kost, maar bezorgt je gegarandeerd een brok in je keel!


vrijdag 19 januari Tivoli Vredenburg , Utrecht
met Bart de Win (piano)

zaterdag 20 januari Theater Junusshof , Wageningen
met Bart de Win (piano)

zondag 21 januari Doopsgezinde kerk , Middelburg
met Bart de Win (piano)

maandag 22 januari Meneer Frits , Eindhoven
met Bart de Win (piano) & Mike Meadows (percussie)

dinsdag 23 januari Blue Room Sessions , Den Bosch
met Mike Meadows (percussie)

woensdag 24 januari Paradiso @ Zonnehuis , Amsterdam
met Mike Meadows (percussie)

donderdag 25 januari Walhalla , Rotterdam
met Mike Meadows (percussie)

zaterdag 27 januari de Amer , Amen
met Mike Meadows (percussie)

zondag 28 januari Muziekpodium Bakkeveen , Bakkeveen
met Mike Meadows (percussie)






YouTube Video:

Sam Baker - Margaret











Otis Gibbs

Zijn rauwe stem is zijn handelsmerk en muzikaal houdt hij het midden tussen Steve Earle, Woody Guthrie, Johnny Cash en Billy Bragg. De optredens van Otis Gibbs zijn een belevenis op zich, niet alleen vanwege zijn krachtige performance maar ook om de bijzondere en vaak ook hilarische verhalen die hij tussendoor verteld. Zijn songs gaan over echte mensen, over zwervers en andere nomaden die hij ontmoette tijdens zijn reizen, de mensen op het platteland van Indiana waar hij opgroeide, de onverwachte helden uit de achterbuurt of de dagelijkse dingen die hij om zich heen ziet in East Nashville. Op zijn nieuwste album Mount Renraw is dat ook weer goed te horen.


donderdag 1 februari Podium 't Beest , Goes

vrijdag 2 februari Tivoli Vredenburg , Utrecht

zaterdag 3 februari Parkstad Limburg Theater , Heerlen

zondag 4 februari Luxor Live , Arnhem

maandag 5 februari Live in de Loods , Aarschot (België)

dinsdag 6 februari Blue Room Sessions , Den Bosch

woensdag 7 februari Walhalla , Rotterdam

donderdag 8 februari CC de Breughel , Bree (België) uitverkocht

vrijdag 9 februari Acoustic Alley , Den Haag

zaterdag 10 februari Speelplaats Baars , Baars

zondag 11 februari de Amer , Amen






YouTube Videos:

Otis Gibbs - Sputnik Monroe

Otis Gibbs - Great American Roadside











Dayna Kurtz & Robert Maché

Dayna Kurtz is een Amerikaanse singer-songwriter die al jaren intensief tourt en alles geeft op het podium. Haar stem is warm, krachtig en intens en grijpt enorm aan. Ook haar (slide) gitaar spel is ronduit indrukwekkend te noemen. Ze wordt vaak vergeleken met Nina Simone, Marianne Faithfull en Jeff Buckley. Ze trad op met vele groten der aarden zoals Elvis Costello, Richard Thompson, Rufus Wainwright, BB King en Norah Jones. Ze komt naar de Lage Landen met meestergitarist Robert Maché.


woensdag 21 februari Theater de Weijer , Boxmeer

donderdag 22 februari Theaters Tilburg , Tilburg

vrijdag 23 februari Burgerweeshuis , Deventer

zaterdag 24 februari Tivoli Vredenburg , Utrecht

zondag 25 februari Het Nieuwe Dijkhuis , Doetinchem

maandag 26 februari Patronaat , Haarlem

woensdag 28 februari Theater Junusshof , Wageningen

donderdag 1 maart CC de Breughel , Bree (België) uitverkocht

vrijdag 2 maart Podium 't Beest , Goes

zaterdag 3 maart Kultuurschuur , Wetteren (België)

zondag 4 maart de Kern , Wilrijk (België)

dinsdag 6 maart de Zon , Oosterwolde voorverkoop vanaf 12/01/2018

woensdag 7 maart LantarenVenster , Rotterdam






YouTube Videos:

Dayna Kurtz: Parlez-Moi d'Amour

Dayna Kurtz & Robert Mache - 'Venezuela'

Dayna Kurtz - Do I Love You








Live tips:


tours:
(klik naam voor data)

Sam Baker

Otis Gibbs

Jadea Kelly/Sweet Alibi

Willy Vlautin

Dayna Kurtz

Roger Roger

Rod Picott

Diana Jones

Joan Osborne

Jim Keaveny





Festivals:
(klik naam festival voor meer info)


6 april Roots Of Heaven , Haarlem :

o.a. Blitzen Trapper, Baptiste W. Hamon, Douglas Firs




8 april Down By The River , Venlo :

o.a. Blitzen Trapper, The Deep Dark Woods,
The Yawpers, Jay-Roon




4,5,6 mei Labadoux Festival , Ingelmunster :

The Chieftains, Ozark Henry, Guido Belcanto, Admiral Freebee
Bart Peeters, Afro Celt Sound System, Yevgueni








voor meer LIVE tips: