10 juli 2018
Lucky Dice Music mailorder
 www.luckydice.nl





in deze editie:

* tips

* Live tips:

            3HatTrio

            Sheesham & Lotus & 'Son








* tips

Jesse Dayton - the Outsider


Werkelijk zalig veelzijdig roots album van alleskunner Jesse Dayton.


Alleskunner (want country rocker, honkytonker, punkrocker, gospelblues pionier en acteur) Jesse Dayton’s 10e studio album The Outsider,is letterlijk on the road opgenomen terwijl hij tourde door Atlanta, Denver, Nashville en Austin doken Jesse en zijn mannen op de vrije uurtjes de studio in. Het werd gemixed door de Grammy award winnende producer , Vance Powell ( Sturgill Simpson, Chris Stapleton, Jason Isbell, Jack White etc). Op The Outsider gaat Dayton verder op het pad dat hij met zijn laatste album The Revealer ingeslagen is. Hij presenteert heerlijk aanstekelijke catchy rootsrock, honkytonk (I tried To Quit) en Rock & Roll zoals het stompende Hurtin', maar het heeft ook fraaie rustpuntjes zoals de naar George Jones ruikende Changing My Ways en We Lost it (een echte tearjerker over echtscheiding in een duet met Brennen Leigh ) maar ook het prachtige ingetogen countryblues zoals op het nummer Burnin'. Dat Dayton ook politiek iets te zeggen heeft, steekt hij niet onder stoelen of banken, dat is te horen in Belly Of The Beast waarin hij zingt over de enorme verdeeldheid in zijn land tussen democraten en republikeinen en hij schreef ook een nummer over het geweld met neo nazis onlangs in Charlottesville waarbij vredesactiviste en ambulance- medewerker Heather Heyer omkwam (iets wat hem niet altijd in zijn thuisstaat Texas in dank wordt afgenomen maar dat kan Dayton niets schelen). The Outsider is een heerlijk veelzijdig opzwepend album geworden waar weer eens duidelijk op blijkt dat het feit dat Dayton al als tiener werd ingehuurd door artiesten als Johnny Cash, Waylon Jennings, Willie Nelson en Kris Kristofferson echt geen toevalstreffer was maar gebaseerd op zijn onmetelijke talent en het feit dat hij een echt sympathieke vent is. (Sandra Zuidema)

'the Outsider' is CD van de maand juni/juli !

Video: Jesse Dayton - Hurtin' Behind the Pine Curtain
Kelly Willis – Back Being Blue


Roots Rockabilly Country Blues.


Back Being Blue impliceert dat het serieus tijd werd om terug naar de muziek te keren. Geen geforceerde comeback, maar gewoon het moment pakken wanneer je er weer klaar voor bent. In de afgelopen jaren zal de focus zich primair beperkt hebben tot het gezinsleven, want tussen 2001 en 2006 kreeg Kelly met Bruce Robison 4 kinderen. Back Being Blue maakt het niet moeilijker dan het is. Ze leunt met haar nieuwe album op de muziek die haar inspireerde zangeres te worden. Haar nieuwste liedjes laten zich herleiden tot Roots Rockabilly Country Blues. Muziek hoeft niet therapeutisch, je mag er eenvoudigweg plezier aan beleven. Zwierige romantiek die je in de armen van je “baby” doet glijden. Geen nare ervaringen, drankmisbruik of de satan die zijn tol eist. Het is meer Nick Lowe met Skeeter Davis met Crystal Gayle zoals Kelly het zelf verwoord. Muziek die helemaal in was toen zij voor de eerste keer in Austin arriveerde.

Soms moet je dingen niet meer complex maken dan ze zijn. Kelly Willis heeft daarvoor overigens een prachtige twangy country stem. Ideaal voor het lichtvoetige materiaal waarmee dit nieuwe album gevuld is. Eigenlijk gaat Kelly een beetje retro, en het misstaat haar allerminst. De productie van haar echtgenoot completeert het geheel. Zes songs van dit album schreef ze zelf. Het met pedal steel opgetuigde I’m a Lover (Not a Fighter) schreef Ronny Light. Er zijn songs van Karl Staub en Rodney Crowell en het album sluit af met Don’t Step Away van Randy Weeks en Jeff Rymes. Een plezierige plaat. (Rein van den Berg)

Video: Kelly Willis - Not Forgotten You
Nathan Bell – Er Gwaetha Pawb a Phopeth


In spite of everyone and everything.


Afgelopen winter tourde meester singersongwriter Nathan Bell door Europa en deed daarbij ook Paradiso aan. Hij deed dat met zijn laatste album Love is Greater than Fear op zak, een album dat hij direct in de dagen na de Amerikaanse verkiezingen schreef als reactie op de ondergang van socialisme, democratie en mensenrechten. Met de verkiezing van de oranje cheeto moest de sociaal en politiek geëngageerde Bell het een en ander van het hart. Hij nam het album op slechts enkele dagen na zijn "binge" schrijf sessies maar eigenlijk was hij nog lang niet klaar met het thema en op die wintertour had hij ook nog het nummer American Gun geschreven. Dit nummer verteld over de bizarre Amerikaanse fascinatie met geweren en de onwelwillendheid van de leiders om hun eigen verantwoordelijkheid hiervan in te zien en iets te doen aan de destructieve wapen cultuur die men in de VS hanteert. American Gun is een heel belangrijk nummer dat tijdens de tour waar hij het voor het eerst speelde direct erg veel indruk maakte maar verder nog nergens op cd was verschenen. Het staat nu op de 16 track live cd die hij opnam in Wales, de titel verwijst naar de lokale protestzanger Dafydd Iwan die door Woody Guthrie en Pete Seeger geïnspireerde songs schreef. Naast het gloednieuwe American gun staan er nog een drietal niet eerder uitgebrachte nieuwe songs op het album aangevuld met bloedstollend mooie liveversies van allerlei andere songs uit het inmiddels rijke oeuvre dat Nathan Bell rijk is. (Sandra Zuidema)

Video: Nathan Bell "American Gun"
Hadley McCall Thackston – Hadley McCall Thackston


Jonge dame met oude zielen vintage sound.


Ze is pas 25 jaar jong maar een echte jonge dame met een oude ziel. Als kind opgroeiende in Georgia was ze al gefascineerd door vintage kleding en andere retro dingen. Volgens haar moeder zong ze al voor ze kon praten en speelt vanaf 12 jaar al gitaar en contrabas. Daarnaast was ze tevens gefascineerd door Ierland en Ierse muziek en werkte daar een tijdje als Au-Pair. Door een gevalletje toeval liet ze zich door een vriend opjutten om een videootje te posten van haarzelf op social media en dat werd gezien door een oude jeugdvriend van haar moeder singer-songwriter David Corley die het op zijn beurt doorstuurde naar Canadese muziekproducer en multi-instrumentalist Chris Brown. Die was op zijn beurt zo onder de indruk was dat hij haar vervolgens uitnodigde op een album op te nemen in zijn studio. Op dit debuutalbum vol fraaie nostalgisch klinkende folk valt ze tevens met de neus in de boter qua gastmusici wordt ze hier omringt door Corley, Jason Mercer (Ron Sexsmith) en o.a Teilhard Frost van Sheesham, Lotus & Son op viool en saxofoon. (Sandra Zuidema)

Video: Hadley McCall Thackston — Slow Burn
Carter Sampson - Lucky


Een lichtvoetige plaat waar de nummers
in vlot tempo voortvarend van afspatten.



Carter Sampson doet het goed in Nederland. Haar album Wider Side werd prima ontvangen door zowel publiek als pers. Tussendoor verscheen een kerst-cd, waarmee mij duidelijk werd dat ze een plezierige stem heeft om naar te luisteren. Goed gearticuleerd, en met een lichte twang. Wider Side wist mij persoonlijk niet meteen te overtuigen, maar met Lucky ben ik om. Dit is een lichtvoetige plaat waar de nummers in vlot tempo voortvarend van afspatten. Het album opent met de titelsong, en wanneer ik mij niet vergis is Lucky sowieso het toverwoord van dit album, want het komt met regelmaat terug in de teksten van de andere nummers. Je zou er bijna overheen kijken, maar op de hoes staat een hoefijzer afgebeeld, redelijk centraal.

Ter afwisseling van overwegend uptempo songs is ruimte gemaakt voor een innerlijke ontboezeming in de vorm van het heerlijke Hello Darlin. Where have you been all this time zingt ze in het samen met Zac Copeland geschreven nummer. Met hem maakte ze eveneens Tulsa. Drie van de 10 nummers deed ze samen met medeproducent Jason Scott. De hekkensluiter is Queen of the Silver Dollar. Een bijna-klassieker, geschreven door Shel Silverstein, die oudgedienden onder ons zich mogelijk herinneren als eentje uit het repertoire van Dr. Hook and the Medicine Show, terwijl liefhebbers van Emmylou Harris haar versie ongetwijfeld meer aansprekend hebben ervaren. Carter Sampson’s uitvoering pakt mij, en dat is mede te danken aan de band die haar op dit album ondersteund. Carter mag zich gelukkig prijzen met mensen als Jason Scott, Jared Tyler, James Purdy, John Calvin Abney, Kyle Reid en Luke Mullenix om haar heen. (Rein van den Berg)

Video: Carter Sampson - Run Away
Rita Hosking – For Real


Prachtige nieuwe schijf vol van folky nachtegaal Rita Hosking.


Nachtegaal Rita Hosking laat weer van zich horen met een heel fraai plaatje genaamd For Real met 10 eigen songs en een acapella bonustrack van Kate Wolf. De songs wisselen qua stijl tussen folk, americana en bluegrass en ook hier een flinke dosis politieke kritische noten zoals het cynische “Maybe Elvis (will save us)” waarin ze vrijwel alle lopende misstanden aankaart. Zorgkosten, genocide, mensenrechten, elitepolitiek, daklozen en de me too beweging worden hier speels aangekaart in een vrolijke deun. Een ander prijsnummer op dit album is haar ode aan haar thuisstaat California, een prachtige song met kippenvelmomentjes vooral wanneer Rita en haar dochter Kora Feder in de vocale harmonieën kruipt en de mandoline bespeeld. Sowieso is For Real een echte family affair want naast dochter Kora Feder die ook een liedje meeschreef (Honey's Home) is ook manlief Sean Feder op dit album weer te horen op Banjo en Dobro en backingvocals. Het album werd gemixed door Rich Brotherton die ook verantwoordelijk is voor andere albums die klinken als een klok zoals die van Robert Earl Keen en collega Caroline Herring. (Sandra Zuidema)

Video: Rita Hosking - "For The Ride"

Kora Feder – Marigolds


Volwassen liedjes van verlangen.


Ook Rita Hosking en Sean Feder's oudste dochter heeft haar allereerste liedjes op een schijfje gezet en daarmee haar eerste schreden gezet op het muzikale pad. En dat doet ze zeker niet onverdienstelijk. Op haar debuut EP Marigolds is haar bijzondere en kraakheldere stem met een lichte snik erin en volwassen liedjes van verlangen prachtig opgenomen en het leverde haar meteen een plekje op waar ze dit jaar voor het eerst met haar eigen muziek op het prestigeuze Strawberry festival mag optreden dus wie weet wordt dit zeer gelimiteerde debuut EPtje ooit nog wel een collectors item. (Sandra Zuidema)

Video: Kora Feder - Phoenix

Ana Egge – White Tiger


White Tiger, daar kom je niet om heen.
Vanaf de opener heeft ze je bij de kladden.



Ana Egge behoort tot de subtop, wat inhoudt dat voor mij niet ieder album een noodzakelijke aanschaf is. Soms sta ik mijzelf toe een album over te slaan. De plaat waarvoor ze de versterking van de Deense band The Sentimentals had ingeroepen kwam er niet, ondanks dat haar albums Road To My Love, Bad Blood en Bright Shadow, artistiek gezien, een groei aangaven. Geen bewuste keuze, eerder een resultaat van het moment. Haar nieuwste album, White Tiger, daar kom je niet om heen. Vanaf de opener, Girls, Girls, Girls heeft ze je bij de kladden. Wat maakt haar bestaan de moeite waard? Vrouwen! Nou heeft Ana Egge nooit verhuld dat ze de voorkeur gaf aan dames, maar op White Tiger laat ze ieder voorbehoud achterwege. Ook de referenties aan New York City zoals Waiting on My Man, waiting on Sweet Jane zijn mooi verweven in deze luchtige up-beat song.

White Tiger bevat verschillende nummers die de moeite waard zijn. Bij Be With You schuilt het aansprekende wat mij betreft in de instrumentatie. Het zijn dan ook niet de geringste musici die Ana bijstaan. Ten eerste is daar Alec Spiegelman (van Cuddle Magic) die in eerste instantie productionele bijstand verleent, maar zich ook laat horen qua vocalen en toetsen. Andere bijdragen zijn van Anais Mitchell, gitarist Buck Meek, drummer Robin MacMillan, bassist Jacob Silver en de violisten Adam Moss en Alex Hardgreaves. Allemaal lui die elders naam hebben gemaakt. Ik was er van overtuigd dat Andrew Marlin (de mannelijke helft van Mandolin Orange) meezong op In Tall Builings, maar dat bleek de voor mij onbekende Billy Strings te zijn. Prachtige uitvoering van deze klassieke John Hartford song overigens. Een uitvoering gestopt in een traditioneel puntgaaf jasje die zelfs de uitvoering van Gregory Alan Isakov overklast. De overige nummers schreef Ana zelf, waarvan 3 stuks met Alec Spiegelman. Het vermoeden is ontstaan dat Ana een witter tijgerin is en geen genoegen neemt met een mindere rangschikking. Het album sluit af met het schitterende Let The Light In. De bekentenis van een hartenbreker. Kort, maar niet minder gemeend. Open het raam, en geef ruimte voor frisse lucht. (Rein van den Berg)

Video: Ana Egge - You Among The Flowers
Danielle Nicole – Cry No More


Het gitaarwerk ruikt naar jonge Robert Cray,
de vocale power klinkt als Susan Tedeschi en Beth Hart



Deze jonge dame uit Kansas City is gezegend met een dijk van een stem, diep geworteld in de blues en vol en met zalig rauw randje, soul ... eh... "ballen!" Zelf excelleert ze op de basgitaar en zang maar het gitaarwerk op dit album deed me qua klank heel erg denken aan de eerste albums van Robert Cray wat natuurlijk ook niet smerig klinkt. Danielle groeide op met de blues en dat is nog steeds de hoofdmoot van haar muziek maar ze schuwt er ook niet van om verder te kijken naar andere rootsy muziekstijlen. Dat deed ze al in haar band Trampled Under Foot en daar gaat ze op haar nieuwe album weer mee verder. Behalve op dit fraaie nieuwe album is Danielle in het najaar ook te zien o.a. op het Ramblin' Roots festival dat zicht steeds meer verder ontwikkeld als een echt smaakmakers festival dat een neus heeft voor fraaie acts van hoge kwaliteit en waar echt iets te ontdekken valt, daar kijken we dan ook reikhalzend naar uit. (Sandra Zuidema)

Video: Danielle Nicole - Cry No More

Jimmy Lafave – Peace Town (2CD)


Zijn laatste collectie songs, een ontroerend mooi stukje muzikale nalatenschap.


Afgelopen jaar verloren we weer een behoorlijk aantal toonaangevende muzikanten aan die enorme rotziekte, een ervan was Jimmy Lafave. Tot op het laatst aan toe bleef hij vechten en muziek maken en trad hij zelfs tot 2 dagen voor zijn dood nog op bij zijn eigen tribute/afscheidsconcert. "Peace Town," is zijn laatste collectie opnames van deze iconische songschrijver en performer. Of het nu zijn eigen songs waren of songs die hij bewonderde van andere artiesten, wanneer hij ze zong, leefde hij zo in de tekst dat hij ze eigen en uniek wist te maken en qua stijl was hij ook enorm veelzijdig en laveerde moeiteloos tussen country, blues, rock & roll en soul. Zijn stem met een snik en vol van emotie was als geen ander en wist je echt te raken. Deze dubbelcd met 20 tracks kent vele hoogtepunten. Het zeer intense bluesy Help me Through The Day van Leon Russell daar gaan de haren op je arm werkelijk rechtop van staan, maar ook het hartverscheurende It Makes No Difference van Robbie Robertson/The Band illustreert hoe diep hij kon gaan in een tekst zodat je er heel anders weer naar gaat luisteren en het klinkt als zijn eigen persoonlijke zwanenzang. Dat geld eigenlijk ook voor veel van de andere songs die hij opnam in de laatste maanden van zijn leven van zijn andere muzikale helden, zo horen we hier natuurlijk ook songs van Dylan, Berry, Guthrie, JJ Cale en Pete Townsend maar ook collega's Butch Hancock, Tim Easton en David Ball. Zeer, nee: ZEER indrukwekkend laatste album! (Sandra Zuidema)

Video: "Help Me Through The Day" Jimmy Lafave

Levi Parham – It's All Good


Het album lijkt zo uit de losse pols geschud,
maar daarin schuilt tevens zijn kracht.



Het is niet zo moeilijk te onderkennen dat The Muscle Shoals studio’s geïnspireerd hebben. Levi Parham & Them Tulsa Boys and Girls luidt de volledige benaming van de uitvoerende artiest en zijn kompanen bij dit project. Een alleszins plezierig gebaar waarmee Levi zijn waardering voor zijn medemuzikanten benadrukt. Het soulvolle wat illustratief is aan deze legendarische studio’s komt wat mij betreft het meest tot uitdrukking in het romantische ochtendballade Kiss me in the Morning. Mijn allereerste associatie had ik met James Talley’s album uit 1975 Got No Bread, No Milk, No Money, but We sure Got a Lot of Love. Ondanks dat die plaat overwegend uit veredelde Blue Grass bestaat, was er het verbindende bruggetje in de vorm van Oklahoma. Het is een album dat terug lijkt te pakken naar die vroege jaren zeventig en de vrije geest van Allman Broertjes, Gregg en Duane, maar ook het volstrekt ongecompliceerde van de Derek and the Dominoes sessies in gedachten brengt.

It’s All Good is gewoon het eindresultaat van een stel gelijkgestemde zielen. Geen ruimte voor ego’s, mogelijk met uitzondering van Levi (het is tenslotte zijn feestje!) In 10 nummers krijgen de heren, en 2 dames, de gelegenheid te laten horen wat ze waard zijn, en dat is niet gering. Akkoord, een nummer als Borderline is wellicht enigszins gemakzuchtig in elkaar geflanst, maar sluit naadloos aan bij het alom gecreëerde sfeertje, waarbij de gitaar een vooraanstaande rol mag vertolken, zoals in Turn Your Love Around en de smaakvol uitgesponnen My Finest Hour. Het album It’s All Good lijkt zo uit de losse pols geschud, maar daarin schuilt tevens zijn kracht. Teveel schaven en poetsen had de broodnodige spontaniteit alleen maar afgeknepen. It’s All Good is ongenuanceerd heerlijk luistervoer, waarbij andermaal blijkt dat Mr. Parham over een doorleefde zangstem beschikt. Akoestische afsluiter All The Ways I Feel For You is het spreekwoordelijke kersje op de taart. (Rein van den Berg)

Video: Levi Parham - My Finest Hour
Pharis and Jason Romero - Sweet Old Religion


Pure Magie! Must-Have voor liefhebbers van
Gillian Welch & David Rawlings en Mandolin Orange.



Zo eens in de zoveel tijd hoor je iets waarvan je meteen denkt WOW! muziek die je meteen raakt, en waarvan je denkt: “hier klopt alles aan” en dit zet ik nog meteen 20x op. Jaren geleden tijdens een reis door Canada werden we getipt op de muziek van Pharis en Jason Romero. Kort daarvoor herinnerden we ons ook al dat die naam al eens was genoemd door wijlen Ad Van Meurs die er ook buitengewoon enthousiast over was. Onze interesse was dus geprikkeld en probeerde we er werk van te maken dat ze ook eens hier zouden komen. Dat duurde allemaal wat langer dan we hadden gehoopt, want door het noodlot legde een brand hun hele hebben en houden in de as. Dat zorgde ervoor dat alle ambities en plannen voor een Europese trip even ‘on hold’ gingen. Eerst moest er gezorgd worden voor een nieuw huis met een nieuwe werkplaats. Naast dat het duo prachtige muziek maakt is Jason Romero in Noord Amerika namelijk ook bekend als een echte ambachtelijke banjo bouwer. Een zeer geliefde ook want wie een banjo van zijn hand wil moet wel rekening houden met een wachttijd van een jaartje of 2. Voor wie nog nooit van dit echtpaar uit in Horsefly, BC heeft gehoord, je moet het muzikaal zoeken in de hoek van Gillian Welch & David Rawlings en Mandoline Orange. De songs zijn prachtig, puur en ogenschijnlijk simpel wellicht, maar met zo'n perfectie uitgevoerd, zowel muzikaal als de samenzang dat er sprake is van PURE MAGIE! Als voorproefje op volgend jaar dat ze eindelijk naar Nederland zullen komen, hebben ze nu alvast een hagelnieuw album en deze opvolger van hun uit 2015 laatste album A Wanderer I'll Stay overtreft zelfs zijn meesterlijke voorganger. Zeg dus niet dat we je niet gewaarschuwd hebben, want Sweet Old Religion is werkelijk wonderschoon. (Sandra Zuidema)

Video: Sweet Old Religion by Pharis and Jason Romero


overige nieuwe/komende releases:

Dave Alvin &
Jimmie Dale Gilmore
Downey To Lubbock




American Aquarium
Things Change





Sons Of Bill
Oh God Ma'Am





Jeffrey Foucault
Blood Brothers

wordt 26 juli verwacht





Dana Fuchs
Love Lives On





Tom Rush
Voices





Erin Rae
Putting On Airs





Lori McKenna
Tree

wordt 26 juli verwacht








* Live tips




3HatTrio

De bijzondere combinatie van stijlen van 3HatTrio is ontsproten in de woestijn van Utah alwaar de heren elkaar hebben ontmoet en waar hun totaal verschillende muzikale sounds van banjo, gitaar, viool en contrabas als magische potion is samengesmolten in het hete woestijnzand. Ook op de nieuwe cd "Lord Of The Desert" horen we echo's van Aziatische steppes, Afrikaanse nomades, ijzingwekkende strijkers en meditatieve banjo met dromerige vocalen die in de gortdroge woestijn opdoemen als een fata morgana onder invloed van hallucinerende cactussen waarbij je denkt dat je bijna bij het strand zit tijdens een dreadlock holiday.


vrijdag 10 augustus La Truite Magique , Houffalize (België)

zaterdag 11 augustus Southern Roots Open Air , Valkenburg

zondag 12 augustus Thedinghsweert , Tiel

zondag 19 augustus Museum Nic Jonk , Grootschermer






YouTube Video:

Dust Devil by 3hattrio (Official Video











Sheesham & Lotus & 'Son

Achter deze vreemde naam gaat een heel apart trio schuil dat muzikaal diep geworteld zit in de antieke sound van Mississippi folkblues, Appalachian folk en fiddle en jugband muziek en New Orleans brassband uit vervlogen tijden. Als je er naar luistert met je ogen dicht dan kun je haast de sepia gekleurde beelden zien van een stomme film waar Charlie Chaplin een illegale bar in loopt en de dames de charleston dansen met hun franje jurkjes aan. Je zou echt niet denken dat dit trio met ongebruikelijke instrumentarium van viool, kazoo, banjo en sousafoon, de franse hoorn en zoiets als een contrabasharmoniuphonium en allerlei andere gekkigheden een hedendaagse groep uit Canada betreft. Sheesam Crow, Lotus Wright en Son Sanderson wekken stokoude en vergeten songs van artiesten als Jimmy Rodgers, Doc Roberts, Carter Family en een hoop onbekende traditionals weer nieuw leven in met hun muzikale uitdragerij.


vrijdag 17 augustus Lola's , Groningen

zondag 19 augustus Museum Nic Jonk , Grootschermer

woensdag 22 augustus Burgerweeshuis , Deventer

donderdag 23 augustus Thedinghsweert , Tiel

vrijdag 24 augustus dB's , Utrecht

zaterdag 25 augustus Cultura Nova , Heerlen

zondag 26 augustus Terug Naar Tiengemeten Festival , Tiengemeten






YouTube Video:

Sheesham, Lotus & 'Son at Hoogtevrees Festival








Live tips:


tours:
(klik naam voor data)

3HatTrio

Sheesham & Lotus & 'Son

Dan Baird & Homemade Sin

Boris McCutcheon

Jim White

Chris Pureka

Jim Keaveny & band

Amanda Anne Platt & band





Festivals:
(klik naam festival voor meer info)

11 augustus Southern Roots Open Air , Valkenburg :
Eilen Jewell, 3hattrio, Worry Dolls


25+26 augustus Terug Naar Tiengemeten , Tiengemeten :
o.a. Sven Hammond, Clean Pete, Paul de Munnik
Sheesham & Lotus & 'Son, Soulsville, Bazzookas


20 oktober Ramblin' Roots Festival , Utrecht :
o.a. Alejandro Escovedo, David Luning, Chastity Brown
Pieta Brown, David Olney, Ad Vanderveen, Levi Parham
Rev. Sekou, Grant Peeples, Danielle Nicole







voor meer LIVE tips: