One Star Hotel Good Morning, West Gordon(2004)
|
|
01. Frustrated and Free
02. Can't Be Trusted
03. Starlight
04. Kings
05. Falling Down
06. Two and Four
07. Same Town
08. River Drive
09. This Fall
10. Thunderhead
11. Good Morning, West Gordon
12. In the Spring
|
"...dertien prachtliedjes, waarmee de uitzichtloze straat wordt omgetoverd tot hun Strawberry Fields Forever.
Met behulp van een tiental gastmuzikanten wordt hier onnadrukkelijk maar bijzonder effectief geschilderd met gruizige indiegitaren, melancholische lap en pedalsteelgitaren, tiokkelende banjo's, klaterende Honkytonk piano's, zwiepende violen, harp, trompet, messcherpe samenzang en een zingende zaag. Het bedwelmende resultaat ligt net iets dichter bij Eels dan bij het vroegere Wilco en doet evenvaak denken aan Mercury Rev, maar dan zonder een spoortje bombast. Door de vermolmde en roestige kieren en gaten van West Gordon Street laten zij een magisch zonlicht schijnen. Een One Star Hotel met een plaat die minstens vier sterren heeft."
- Herman Van Der Host, OOR
"Wars van trends doet One Star Hotel zijn eigen dingetje: integere indie popmuziek maken die ook duidelijk beďnvloed is door Americana en Neil Young." - Willem Baars, Playboy
"...Good Morning, West Gordon, verdient de aandacht van iedereen die houdt van bands als Wilco, jackpot en Centro-Matic,
ofwel gitaarbands in de Amerikaanse traditie met evenveel liefde voor americana als voor indiepop.
Onontbeerlijk in dit type bands is een getalenteerd singer/songwriter als roerganger, en die heeft One Star Hotel. Steve Yutzy-Burkey is zijn naam en voor fraaie, melancholieke liedjes als Frustrated And Free of Falling Down draait hij zo te horen zijn hand niet om. This Fall lijkt wel een gastbijdrage van Mark 'E' Everett van Eels. Maar wat het album vooral zo goed maakt, zijn de onnadrukkelijke maar fraaie arrangementen met strijkers, blazers en harp. Die maken dat One Star Hotel meer is dan 'gewoon' een conventionele gitaarband." - Menno Pot, Volkskrant
"Voorman Steve Yutzy-Burkey maakt met zijn maten een smakelijke mix van Byrds, Big Star en Wilco...
One Star Hotel kan rocken a la Teenage Fanclub, zoals in Frustrated and Free, maar de band schrikt ook niet terug voor een ballad als het heerlijke Two and Four of het mooi opgebouwde Same Town. Good Morning, West Gordon is warm aanbevolen."
- Han Orsel, Plato Mania
"Bij nadere inspectie komen onderscheidende factoren naar boven, die alles te maken lijken te hebben met het feit dat zanger Steve Yutzy-Burkey bijklust in een winkel voor antieke traporgels. Het harmonium is in bijna alle nummers aanwezig als een sluimerende metgezel van honkytonkpiano's, klaterende banjo's, jubelende violen en een zingende zaag in het voorzichtig naar de hemel reikende Starlight. One Star Hotel blijft niet steken in traditionalisme, maar speelt luchtig met buitenissige synthesizergeluiden en hemelbestormend, Mercury Rev-achtig sfeerbejag. Dit alles ter meerdere eer en glorie van twaalf sterke liedjes, die stralen van rafelige schoonheid. " - Jan Vollaard, NRC
"Bij openingstrack Frustated and Free, waarin zanger Steve Yutzy-Burkey voor het eerst met zijn licht hese stem van zich laat horen, weet de luisteraar meteen dat het helemaal goed zit met deze nieuwe groep uit de straten van Philadelphia. De lichtvoetige en postmoderne countryrock sluit ook heel mooi bij aan bij eerdere releases dit jaar, waaronder die van Wilco en Richmond Fontaine. Het lukt One Star Hotel toch ook om met een eigen geluid te komen, al is dat iets dat waarschijnlijk nog verder groeit. Een van de prachtigste nummers op Good Morning, West Gordon is 'Two and Four', waarin duidelijk te horen is hoe knap de dromerige composities in elkaar zitten. Een enkele keer pakt One Star Hotel ook iets harder en meer experimenteel uit, maar het melancholische stemgeluid van de frontman geeft er altijd een emotionele draai aan. Wat een mooie plaat!
" - Maurice Dielemans, Kinda Muzik
"Tracks als het zweverig-melodieuze “Falling Down”, het herfstige tweetal “Two And Four” en “Starlight”, het op een nerveuze gitaarlijn voortstuiterende en bijzonder radiogenieke “Can’t Be Trusted” en het met tsjilpende vogeltjes ontwakende en vervolgens langzaam open bloeiende titelnummer behoren gewoon tot het allerbeste wat we dit jaar op indie-popvlak al voor de kiezen geschoven kregen. En als je ons hier en nu bijvoorbeeld zou dwingen om een keuze te maken tussen de laatste van Wilco en deze van One Star Hotel, dan zouden we dan ook geen seconde twijfelen…" Benny Metten, CtrlAltCountry.be
"Referenties bij de vleet: in Frustrated And Free, Starlight en Same Town komen de Beatles en de Byrds langs en krijgen we dito pop en rock voorgeschoteld, en River Drive en Thunderhead hadden zo uit het repertoire van Big Star of Wilco afkomstig kunnen zijn. Ik weet dat er nogal gemakkelijk met dergelijke namen gegoocheld wordt, doch hier kan je er niet naast kijken. Daar is uiteraard niets mis mee als je de invloeden goed aanwendt. Oprichter en bezieler van One Star Hotel is ene Steve Yutzy-Burkey die over een fraaie stem beschikt en schitterende songs uit zijn mouw schudt. Zoals reeds aangegeven grasduinen de jongens doorheen de laatste veertig jaren pop- en rockmuziek en steken dat in een hedendaags indie-popkleedje...
Deze One Star Hotel blijkt in mijn hotelgids over minstens vier sterren te beschikken. Ik ga er met graagte logeren. " Ben Vanhoegaerden, Rootstown Music
|
One Star Hotel
|
|
Een verlaten straat in een buitenwijk van Philadelphia vol vergane glorie en enkele schimmige figuren fungeerde als muze voor het album Good Morning, West Gordon van One Star Hotel uit Pennsylvania.
Zanger/gitarist en tekstschrijver Steve Yutzy-Burkey werkte in West Gordon Street in een 125 jaar oude pijporgel winkel. Na jaren van verval was deze winkel als een van de weinige nog overgebleven. Wanneer Steve in de ochtend aankwam bij de werkplaats en de zon zag opkomen boven West Gordon Street realiseerde hij zich dat zelfs deze op het oog troosteloze omgeving, zijn verhalen en de bijbehorende figuren mede bijdragen aan het totale verhaal van de gehele stad.
De liedjes op Good Morning, West Gordon gaan over vrienden, mensen die op zijn pad kwamen en zijn eigen ervaringen. Verschillende ervaringen over liefde, familie, vrienden, vluchtpogingen, hoop, het leven en de dood. Bij het tot stand komen van Good Morning West Gordon, het tweede album van One Star Hotel werd de band echter achtervolgd door pech en diverse andere tegenslagen. Zo wisselde de band van bezetting, en moesten ze naast auto ongelukken ook nog het plotselinge overlijden van hun tourbus incasseren. Tot overmaat van ramp liep hun tot oefenruimte omgebouwde uitvaartcentrum onder water en werd een groot gedeelte van hun instrumenten gestolen. Wat slechts overbleef was de hoop op betere tijden, een bodempje benzine in hun tank, en hun vertrouwen in de liedjes.
Zonder al teveel tijd en geld te verspillen aan details namen ze de liedjes live op in de Miner Street Studio’s (waar o.a. ook de Bigger Lovers hun plaat maakte) op vintage apparatuur. Met deze ruwe opnames onder de arm besteedde ze vervolgens enige maanden aan het mixen van het album met geluiden die ze vonden in de kerken, studio’s en op de straten die deze liedjes hadden geďnspireerd. Naast de gebruikelijke instrumenten zijn er ook nog accenten aangebracht met o.a. : steelgitaar, trompet, harp, strijkers, pijporgel en zelfs een zingende zaag. Het uiteindelijke resultaat is een verzameling mooie dromerige hoopvolle maar ook melancholische muzikale landschapjes. Hierdoor doet de muziek van One Star Hotel met zijn mix van americana en indie popmuziek denken aan bands als Wilco, Flaming Lips en Eels met af en toe een vleugje van The Beatles en Neil Young. Liedjes die op het eerste gehoor lijken te bestaan uit eenvoudige drie-akoorden melodieën maar in de uitvoering zijn uitgegroeid tot iets magisch dat je pakt om nooit meer los te laten.
|
|