...levert het een plaat op waarmee Ferrio laat zien dat hij nog niet uitgeteld is. Beter nog, Good Luck Mountain maakt hiermee een ijzersterke start. " Hugo Vogel AltCountry.nl "Good Luck Mountain (for Drew Glackin) is geen makkelijke plaat, maar uiteindelijke wel een sterke en bewijst dat Mike Ferrio nog heel wat te melden heeft." Jayhawk ronsaltcountry.com "Het hoeft dan ook niet echt te verbazen dat enkele grote singer-songwriters als Steve Earle en Jim White tot de vurigste fans van Mike Ferrio en ‘Good Luck Mountain’ behoren. Luister gewoon zelf eens intensief naar deze mooie debuutplaat en u zult al snel toetreden tot de fanbasis van dit grote talent." Valsam Rootstime.be "Uit elke noot hier blijkt, dat Ferrio van dat ultieme eerbetoon aan zijn maat zaliger iets speciaals heeft willen maken. Een herkansing zou hij daartoe allicht immers niet meer krijgen. En dus werd “Good Luck Mountain” een wolk van een als eerder introvert te bestempelen songcollectie, die op de keper beschouwd wel eens door heel velen gesmaakt zou kunnen gaan worden. En dan bedoelen we zowel in rootsmuziekminnende kringen als in eerder alternatief ingestelde middens. Wat apart allemaal, maar wel door en door mooi! (Onze voornaamste luistertip: het met wat uitermate lekker mondharmonicawerk opgewaardeerde “Wayward Blues”, een echt kippenvelnummer is dat!)" Benny Metten CtrlAltCountry.be
STEVE EARLE "TANDY IS DWARS EN GRILLIG * * * * Bandjes als Tandy hebben het doorgaans moeilijk. Je weet niet met welke oren je naar hun muziek moet luisteren. Is dit nog Americana? Of toch eerder zo'n muziekschilder als Sufjan Stevens? De eerste maten klinken doorgaans vertrouwd, maar al snel gaat dit viermansgezelschapje uit New York op avontuur, waarbij het soms lijkt of de uitkomst ook voor hen niet vast staat. Bindend element is de indringende stem van Mike Ferrio, maar ook de interventies van viool, mandoline en dwarse gitaar bepalen het geluid. Zo grillig hoor je het niet vaak." Ariejan Korteweg Volkskrant "Rauw, gruizig en mooi * * * * Een rauwe gruizige stem en een verleden als roadie en doodgraver, wat wil je nog meer van de voorman van een lekker eigenzinnige band. Talent? Ook dat komt Mike Ferrio, hart van het uit New York afkomstige Tandy , bepaald niet tekort. Na zes anonieme albums in eigen beheer lijkt de zevende,'Did you think I was gone?', z'n plek op te eisen. Noem 't rootstock, americana, altcountry, of vergelijk het met Robbie Robertson, Jim White, Michael Stipe ('The Run Run') of zelfs Sting (alleen 'Misery boys'), het mag allemaal, want deze pakkende songs raken veel tradities zonder aan genre of voorbeeld te blijven plakken. Vooral de eerste tracks grijpen bij de lurven, met de verrassend heftige mondharmonica in 'I'm the werewolf', en de naar een climax werkende viool in 'On a hill'." PETER HOVESTAD Noordhollands Dagblad "Tandy blijkt vernoemd naar een van de talrijke personages in Winesburg, Ohio, de kaleidoscopische roman uit 1919 van Sherwood Anderson, die geen enkele Americana-liefhebber ongelezen zou mogen laten. Hardcore troubadour Steve Earle stak twee jaar geleden de loftrompet over To A Friend, het vijfde album van deze inmiddels al bijna tien jaar actieve groep rond een zekere Mike Ferrio. Alleen al diens verweerde stem en beteugelde zangstijl geven iets dwingends aan de weer net iets origineler uitpakkende opvolger Did You Think I Was Gone?, waarop de noodlottige sfeer van The Handsome Family wordt gekruist met het knoestige geluid van The Gourds. De negen liedjes met een totale speelduur van zo'n veertig minuten missen veelal een refrein en een brug, maar dankzij de haast strategische inzet van instrumenten aIs mondharmonica, viool, mandocello en akoestische slidegitaar valt die compositorische eenvormigheid eigenlijk niet eens op. Bovendien wordt in elk nummer zonder een spoor van effectbejag de spanning haast ongemerkt opgevoerd,zonder dat het tot een ontlading komt. Zo blijft in het beklemmende titelstuk de begeleiding beperkt tot een zachtjes bespeelde elektrische gitaar, wat een extra lading geeft aan de op dreigende ondertoon voorgedragen tekst, met als wederkerende vraag 'Did you think I was gone?' 'I am the werewolf, it started long ago,' luiden de eerste woorden van dit fascinerende Americana-album en dan kan er eigenlijk al geen misverstand meer over bestaan: hier is iets niet helemaal pluis." Geert Henderickx OOR "met deze intense, ruwe diamant bewijzen ze dat het americana-genre nog lang niet is uitgeput. Een ijzersterke cd van een volledig onterecht ondergewaarde band, die ook nog eens met iedere luisterbeurt omhoog klimt. Superieur, dus." Maurice Dielemans KindaMuzik.net "De zanger met de rasperige stem dwingt zodoende de fan tot meerdere luisterbeurten, mede ook vanwege het ontbreken van songteksten. Ik hoor Dylan (de mondharmonica) en The Clash (op Misery Boys), maar meestal een verbond met het diepe rootsverleden van Amerika. Ferrio heeft het allemaal opgezogen, als een spons, en die is hij nu over ons aan het uitknijpen. Getuige de vitaliteit van Did You Think I Was Gone is hij daarmee nog lang niet klaar." Bart Ebisch Hanx.net "Tandy is gevestigd in de East Village in New York en dat is goed te horen in Healer, dat de sfeer uitstraalt van de folkbluessfeer van Greenwich Village in zijn hoogtijdagen. Ook Dylan is niet ver weg in On A Hill, dat sterk doet denken aan Desire, behoudens dan de scherpe gitaren. De broeierige sfeer van New Orleans hangt daarbij nog eens loom en donker boven de prachtige songs van Ferrio, net zo pregnant als op Robbie Robertsons gelijknamige plaat uit 1987. Het is moeilijk een compositie eruit te tillen die beter is dan de rest – dat zegt wat over de kwaliteit van Did You Think I Was Gone? – maar met het mes op de keel kies ik voor Did You Think I was Gone?, Bait, Misery Boys en de overrompelende opener I’m The Werewolf." Wiebren Rijkeboer AltCountry.nl "Echt overtuigend word het in het slopende en super zwoele Misery Boys. De geest van Sting en Robbie Robertson zweven in dit met cello en violen opperbest uit gemusiceerde liedje. De stem van songwriter Malcome Holcombe ploegt zich door deze muur van techno snufjes. Samen met de rhythm sectie, bestaande uit Drew Glackin (bas), Bruce Martin (drums) en Larry Campbell op gitaar (Woodstock Mountain Revue deelgenoot), levert Mike Ferrio onder de naam Tandy een beestachtige goede plaat af." Jan Janssen Real Roots Café |
|
||||||||||||
Good Luck Mountain is a new beginning. Mike Ferrio's previous band, Tandy, was created in 1998. Tandy toured the Western world and received raves in publications such as No Depression, Harp, MOJO and Uncut. Their music was heard everywhere from the BBC to KCRW to Grey's Anatomy. In early 2008, Tandy multi-instrumentalist Drew Glackin died suddenly and unexpectedly from complications stemming from a thyroid condition. Drew's passing deeply affected Mike and his art... and effectively ended Tandy.