01 juli 2020
Lucky Dice Music mailorder
 www.luckydice.nl





in deze editie:

* tips: oa Lynn Miles, Steve Forbert,
                Ray Lamontagne, John Craigie,
                John Blek, Gretchen Peters


* koopjes

* Live tips:

            Anna Coogan

            Walk The Line: Ramblin Roots Edition








* tips

Lynn Miles - We'll Look For Stars


Prachtige melancholische weelde.



De Canadeze Lynn Miles is een artiest waar we al sinds eind jaren negentig grote liefhebbers van zijn. Haar songs zijn echt prachtig en heel vaak doorspekt van melancholie en we zijn nu eenmaal een "sucker for sad songs". Haar stem is perfect voor het soort liedjes die ze brengt, want daar klinkt echt bezieling uit met de perfecte combinatie van passie, leed een lichte snik zodat je het meteen in je donder voelt en onmiddellijk je kan inleven in waar ze over zingt. ze grijpt je bij de lurven en als een sirene laat ze je nooit meer los tot het liedje is afgelopen. Haar stem raakt je, zo simpel is dat en heeft door de jaren heen nog altijd niet in kracht en warmte ingeboet. Dat geld ook voor haar gitaar en pianospel. Voor wie nu pas komt kennismaken met Lynn denk aan iets tussen Lucinda Williams en Shawn Colvin in, of qua stijl van songs (maar dan niet van zingen uiteraard) zou je ook vergelijkingen kunnen horen met iemand als Slaid Cleaves. We'll Look voor Stars is alweer een juweeltje dat ze op haar prachtige conto mag bijschrijven want ook deze We'll look for stars is bijzonder de moeite waard en bij elke draai beurt word ze alleen maar mooier.

We'll Look For Stars is CD van de maand juli !

Video: Lynn Miles - We'll Look For Stars
Steve Forbert - Early Morning Rain


zwoele zomerse covers plaat van Steve's helden uit de jaren 60 en 70.


zoals zoveel albums die eerder dit jaar zouden uitkomen, werden er heel veel uitgesteld naar een latere datum. Zo ook met dit prachtige covers album van oude held Steve Forbert die zelf natuurlijk door de jaren heen ook fantastische songs heeft geschreven. Early Morning Rain bevat 11 van zijn favoriete songs die hem door de jaren heen hebben geïnspireerd. De openings- en titeltrack is de heerlijk melancholische song van Gordon Lightfoot die echt prachtig klinkt met de gitaarpartijen van George Naha en de huilende pedalsteel van Marc Muller. Verder passeren veel andere jaren 60 en 70 helden de revue zoals Grateful Dead's Box Of Rain, Elton John's your song, The Kinks Supersonic Rocketship, Dylan's Dignity maar er is toch aardig wat variatie in stijlen met songs van Leonard Cohen, Richard Thompson, Canadese Countryman Ian Tyson en een song van de oer-country songwriter Harlan Howard maar ook van folky Danny O'Keefe. Early Morning Rain is een heerlijk zwoel zomeralbum geworden en eigenlijk wel grappig ook dat je in de versie van Cohen's Suzanne eigenlijk veel beter de bijzondere tekst van dat lied kunt verstaan want wat een prachtig zinnetje eigenlijk: She's wairing rags and feathers From Salvation Army counters. In Forberts versie zie je die mevrouw gelijk helemaal voor je;-)

Video: Steve Forbert - "Box of Rain" (Grateful Dead cover)
Ray Lamontagne - Monovison


Wat een muzikale weelde deze
do-it-yourself-huisvlijt van Ray Lamontagne



Do it yourself, kwam als eerste bij me op toen ik las dat Ray op dit album alles zelf heeft gedaan want hij speelt op dit album akoestische en elektrische gitaar, bass, mondharmonicaatje, drums, keyboard, percussie en natuurlijk de zang en ook de achtergrondzang. Je zou haast denken dat het in coronatijd is opgenomen, maar hij rondde deze opnames afgelopen februari af, dus net voordat de grootste ellende begon. Maar heel veel meer als zijn geweldige stem en een paar instrumenten heeft iemand met een onmetelijk talent als Ray Lamontagne ook helemaal niet nodig want dit album is bij de konijnen af zo goed dat ik er bijna van moet janken. Deze nieuwsbrief staat wel helemaal in het teken van de melancholie en dat is ook zo bij dit album van Ray Lamontagne en hij heeft misschien ook wel een van de meest melancholische stemmen in de americana scene Een lekker rauw randje en heel veel soul, die man heeft eigenlijk alles...En elk nummer is even raak, Roll me Mama heeft een heerlijk gitaarrifje en prachtige vocale harmonieën. I was Born To Love You is pure hartverscheurende blues. Strong Enough swingt als een tierelier en had een geweldige song geweest voor Otis Redding of Sam & Dave. Summer Clouds is een heel mooi klein folk liedje dat ook van Simon & garfunkel had kunnen zijn en Misty Morning dat een beetje een Van Morrison achtige melodie heeft en waar Ray zingt of zijn leven er vanaf hangt, alles is even prachtig.

Video: Ray LaMontagne - Roll Me Mama, Roll Me
John Craigie – Asterik the Universe


Heerlijke lome sound die je doet denken aan ongetwijfeld John's inspiratiebron JJ Cale.


Craigie is een uit het zuiden van California afkomstige troubadour met een beetje beatnik achtige invloeden. Hij heeft een heerlijke dromerige folkstem en qua sfeer bied zijn muziek een diversiteit aan stijlen: pop, folk, southern rock, soul en een beetje rhythm & blues en daarbij doemen er eigenlijk ook meteen beelden op van JJ Cale met wie Craigie duidelijk wel raakvlakken heeft. Dat blijkt ook wanneer je halverwege het album Cale's Crazy Mama voorbij hoort komen. Wat ook opvalt zijn de bijzondere teksten van Craigie, enigszins droog, met een beetje humor en een vleugje politiek maar zeker niet prekerig. Veel wel heel opmerkzame constateringen van wat hij om zich heen ziet gebeuren bij anderen of in zijn eigen leven. Zoals in Hustlin' bezingt: ; “I always wanted to be a healer and give out medicine / I was too dumb to be a doctor so I do this / They say your dream job won’t pay your bills / They said change your dream but I just changed my bills / I’m hustlin’, baby” Dat somt gelijk een beetje op hoe Craigie in het leven staat. Zijn stijl is toch net even iets anders is dan die van de meeste songschrijvers en het verbaast me dan ook niets dat hij met zijn songs ook collega oddbal songwriter Todd Snider als een van zijn fans mag rekenen. Het cd hoesje van dit album straalt overigens, net als de muziek een lekkere jaren zeventig retro-feel uit. Een schone deerne ligt daar zwoel gevleid op een chaise longue met een bloemen stilleven ernaast. Daar past de stem van Craigie en de golvend warme wurlizer klanken die dit fraaie album versieren werkelijk prachtig bij, warm aanbevolen.

Video: John Craigie - Hustlin'

Michael McDermott - What in the World


Verbindt onvervalste Rock & roll met rauwe verhalende Americana.


Wat hebben Dylan, Springsteen, Southside Johnny, Dan Bern en Ryan Bingham met elkaar gemeen? Er zit van allemaal wel een beetje van in de opzwepende muziek van Chicago's Michael McDermott, die onvervalste Rock & roll met rauwe verhalende Americana verbindt. De titeltrack van dit album reflecteert op verhalende wijze wat er in de wereld allemaal gebeurd en schuurt heerlijk langs epische roots rock. De 2e track begint heel erg ingetogen maar trekt halverwege ook weer lekker van leer met rock fundament en vette gitaren. Dat was nu net waar ik trek in had op dit moment. Want afhankelijk van je bui heb je nu eenmaal soms behoefte aan een rustig en kalmerend muziekje en soms is het ook weer effe tijd om stuiterend te rocken de boel met vette gitaren en swingende aanstekelijkheid effe goed door te smeren;-) Want getverpielekes wat is dit lekker!

De teksten zijn ook geweldig want wow deze is wel heel erg raak : It’s a new world order, Walls along the border, Kids in cages, Executive orders, Welfare for billionares, People hungry everywhere, Stop and frisk, Socialist, You ain’t goin’ anywhere, I think it’s time we take a, Good look in the mirror, What in the world...is happening here? Het kleine voordeel aan deze bittere tijden is wel dat het mest stof bied voor goud in de wereld van songschrijvers. Deze titeltrack kwam volgens McDermott dan ook plotseling tot hem terwijl hij uit het raam keek naar de grote boze buitenwereld en glimpsen van de werkelijkheid langs zijn raam voorbij sjeesden. En bijzonder hoe hij dat zo treffend onder woorden heeft gebracht! Met een topmuzikant als Will Kimbrough op allerlei snaren in de gelederen valt er ook weinig te verknoeien. Ook de rest van de instrumentatie op dit album klinkt soms of we te maken hebben met al een all star cast van E-street Band. Deze What In the World is een groeiplaatje dat bij elke draaibeurt weer beter wordt en als een ui steeds nieuwe lagen openbaart!

Video: Michael McDermott - What In The World
John Blek - Digressions #1 Live at Studio WZ


Prachtige live opnames in voormalig kerkje.


Afgelopen april schreven we al over het wonderschone album The Embers van de bijzondere Ierse muzikant John Blek. Met name omdat die met zijn album precies de juiste snaar wist te raken tijdens de Corona crisis. We hebben die dan ook veelvuldig gedraaid als favoriete troostmuziek en gaat zeker een plekje bemachtigen in het eindejaarslijstje van 2020. Deze live cd is een opname die hij deed vorig voorjaar in een wel heel speciale studio in Wales die gebouwd is in een oud kerkgebouw. Voor een klein select publiek speelde hij 10 prachtige intense tracks met behulp van alleen zijn akoestische gitaar en zijn indrukwekkende stem en de natuurlijke droom akoestiek van het fraaie kerkje met het idee om hier een speciale recordstoreday uitgave van te maken. Gelukkig kun je hem nu wel gewoon ook vanuit je huiskamer bestellen en van genieten.

Video: John Blek - Hannah
Gretchen Peters – The Night You Wrote That Song: The Songs Of Mickey Newbury


Gretchen Peters in optima forma.


Mickey Newbury, de legendarische songschrijver die al enige jaren niet meer onder ons is, blijkt een van de grote helden van Gretchen Peters. Peters die de afgelopen jaren in absolute optima forma verkeerd, had op haar wens lijstje al een tijdje een album met Newbury song maken staan. Newbury had dit jaar 80 moeten worden dus leek dit haar een uitgelezen kans. In Newbury's hoogtijdagen nam hij op in de Cinderella Studio in Madison, Tennessee een buitenwijk van Nashville waar Peters ook resideert. Dus logischer wijze toog mevrouw Peters ook daar naartoe voor dit album. Met manlief Barry Walsh op de toetsen en meestergitarist (daar is die weer) Will Kimbrough werd de basis gevormd voor deze songs, die dan later nog verder mooi zijn aangekleed met pedalsteel, mondharmonica en gitaarpartijen van een andere muzikale favoriet Buddy Miller. Newbury's songs werden in het verleden opgenomen door mensen als Don Gibson, Solomon Burke, Andy Williams, Tom Jones, Elvis Presley en werden meestal in de versies van andere veel bekender dan in zijn eigen versies. Gretchen koos diverse songs uit zijn rijke en uiteenlopende oevre en slingerde ook een hele toffe dreigende versie van mijn favoriete Newbury song Just Dropped In op de plaat. Dit nummer in een uiterst funky versie werd destijds bekend gemaakt door First Edition de band van Kenny Rogers die pas ook is toegetreden tot de superband in den hemelen. Gretchen laat met deze plaat en haar bijzondere versies van Newbury's classics weer horen hoe subliem haar talent nog altijd schittert en zich verder ontwikkeld.

Video: Gretchen Peters - "Just Dropped In (To See What Condition My Condition Was In)"

Corb Lund – Agricultural Tragic


Twangy gitaren en hipshaking grooves en heerlijk gekibbelduet.


voor twangy gitaren, hipshaking grooves, en lekker snarengepluk en lekkere ongedwongen rauwe countryrock ben je bij Corb Lund aan het juiste adres beland. Zoals de titel doet vermoeden wordt er veel gezongen over plattelands tafereeltjes, de lasso slingeraars, de ongediertebestrijders en de paardenstallen maar ook de geïllustreerde tattoo hipsters komen er aan bod. Naast dat alles is er ook een vleugje honky tonk en een onvervalst kibbelend countryduet met zangeres Jaida Dreyerin de stijl van John Prine en Iris dement of Shane McGowan & Kirsty MacColl waar Corb feitelijk zingt, jij veranderd in een enorm zeikwijf als je aan de gin bent geweest en zij dan zingt, jij veranderd in een slappe randdebiel als je aan de whisky fles hebt gehangen;-) Heerlijk feelgood plaatje.

Video: Corb Lund - "Raining Horses"

Pharis & Jason Romero - Bet On Love


Loepzuiver en prachtig harmonisch gezongen troostmuziek.



Het echtpaar Pharis en Jason Romero uit het kleine Canadese plaatsje Horsefly (ik denk een soort strontvlieg;-) in de weidse provincie British Columbia maken niets minder dan waanzinnig mooie muziek. Het is tamelijk pure traditionele folkmuziek in de stijl van dat andere Amerikaanse echtpaar waar ze echt absoluut niet voor onderdoen: Gillian Welch & David Rawlings. Pharis en Jason hebben in hun eigen land een zelfde soort heldenstatus en sleepten met hun muziek al diverse Juno Awards binnen. Hun wereldwijde succes staat misschien nog een beetje in de kinderschoenen maar daar zal zeker verandering in komen. Ze zijn namelijk pas sinds een paar jaar hun horizon gaan verbreden met optredens elders in de wereld. Voor die tijd hadden ze het te druk met het bouwen van banjos en het opvoeden van hun kinderen.

Bet On Love is hun nieuwe wonderschone album vol loepzuiver en prachtig gezongen troostmuziek en elke song klinkt alsof we hier te maken hebben met een traditional. Niets is echter minder waar, want ze schreven al deze kleine tijdloze juweeltjes zelf. In deze barre tijden van onzekerheid zijn deze prachtige songs over reizen, nostalgie, het leven en het hebben van een positieve benadering eigenlijk precies wat de dokter je zou moeten voorschrijven. Dus advies van dokter Lucky Dice is doe jezelf (of een ander die het nodig heeft) een plezier en schaf dit wonderschone schijfje vol ziele zuiverende troostmuziek aan. Het biedt je een gegarandeerde zalvende schoonheid en voelt als als armen die je een innige omhelzing geven en die je langzaam in een warm muzikaal bad laten zakken. En wie verlangt daar nu eigenlijk niet naar?

Video: Pharis and Jason Romero - We All Fall


overige nieuwe/komende releases:

Shawn Pittman
Make It Right!





Teddy Thompson
Heartbreaker Please





Jayhawks
Xoxo


release 14 juli


Diana Jones
Song To a Refugee


release 15 september




Ron Sexsmith
Hermitage





Bob Dylan
Rough and Rowdy Ways





Greg Copeland
Tango Bar


release 24 juli


Lara Taubman
Revelation


release 10 juli









* koopjes

JT And The Clouds - Caledonia (alleen nog op LP)


de voorloper van Bird Of Chicago

JT’s liedjes zijn al wel wat meer over de globe verspreid doordat ze al eens werden opgenomen door bewonderende collega’s als The Be Good Tanya’s (Scattered Leaves) en Po’Girl (Till’ It’s Gone). JT is behalve een goede songsmid ook een verdienstelijk zanger met een zeer soulvolle stem en hij heeft een bijzonder gevoel voor arrangeren. Niet de meest voor de hand liggende arrangementen, maar het werkt . In een bepaalt muzikaal hokje valt hij niet te stoppen, want er zit werkelijk van alles in. In een Engelse krant omschreef men hem als “Sly Stone soul meets Gram Parsons Heartbreak”. Maar daarmee is nog lang niet alles gezegd, want in Low July horen we ook invloeden van The Stones Exile On Main Street. Op Caledonia brengt hij een mooie mix van soulpop met een vleugje folk en een rhythm & blues revue feel, compleet met de meerstemmige koortjes van een aantal Po’Girl leden. Smakelijke en zeer aangename verrassing.

Video: JT and the Clouds - "Low July"
Fred Eaglesmith - Standard


Zijn shows en verhalen tussendoor zijn hilarisch en bieden een mooi contrast voor waar Fred Eaglesmith eigenlijk het allerbeste in is: het bezingen van klein menselijk leed. Dat doet hij ook weer op Standard (2017), al dan niet af en toe met een knipoog. Een mooi voorbeeld daarvan is het liedje Jenny Smith waarin hij in het refrein zing dat ze een nieuwe hordeur wil, is dat niet een beetje gek onderwerp denk je dan? Nee, want er is veel meer aan de hand dan die kapotte hordeur. Jenny is eenzaam en vastgeroest in het dorpje waar ze is opgegroeid. Ze is haast nergens nog naartoe geweest, haar man ging wel naar oorden met namen die zij nooit heeft leren uitspreken. Hij werd uitgezonden om te vechten voor zijn vaderland maar die kwam vervolgens ook niet meer terug om het na te vertellen...dus tja daar zit Jenny dan weer in haar eentje, in de hitte tussen de vliegjes, hartverscheurend bezingt Fred haar leed. Verder ook prachtige liedjes over oude baasjes en hun passies voor ouderwetse techniek en oude auto’s die het soms wel en soms niet doen of in ieder geval allemaal een speciale gebruiksaanwijzing hebben. Het is een rode draad die vaak door de songs van Eaglesmith loopt. Hij is ten slotte ook geen man van moderne techniek maar meer van old school duurzaamheid, dat past beter bij zijn ruwe bolster plattelands romantiek.

Video: Fred Eaglesmith - Jenny Smith





* Live tips




Anna Coogan

Anna Coogan uit Ithaca, NewYork heeft zich de afgelopen jaren nooit gecommitteerd aan één muziekstijl. Na ruim een jaar stilte keert ze vanmiddag terug naar haar roots; de akoestische folk en americana Anna's stijl is altijd een beetje bitterzoet, haar stem is intens en helder met een mooie kleine snik en kraakje erin waarmee ze je meesleept in haar melancholie. Naast haar eigen werk heeft ze ook veel samengewerkt met collega muzikanten als Johnny Dowd en JD Foster.



In de serie “The Tiny Summer Sessions”:

zondag 26 juli 15:30 uur

de Schalm , Westwoud



YouTube Video:

Anna Coogan - The Wreck of the Edmund Fitzgerald








TivoliVredenburg presenteert:
1 & 2 augustus 2020

Walk The Line
Ramblin Roots Edition


Een unieke tour door het gebouw. In een groep van vijftig mensen word je meegenomen langs 4 podia. Daar bied Tivolivredenburg muzikanten en bands van eigen bodem of woonachtig in Nederland een podium. In deze Ramblin’ Roots editie komt er een scala aan Roots muziek voorbij variërend van folk, blues, bluegrass, singer-songwriters:

Dawn Brothers, Judy Blank, Kai Straus
Bluegrass Boogiemen, Ad Vanderveen
the Electric Blues Allstars, the Lasses
Dan Tuffy, Anna Coogan


meer info en tickets vanaf 02 juli via:
www.tivolivredenburg.nl/agenda/