28 februari 2019
Lucky Dice Music mailorder
 www.luckydice.nl





in deze editie:

* tips

* Live tips:

            Amanda Anne Platt & the HoneyCutters

            Dan Stuart & Antonio Gramentieri

            Matt The Electrician

            Diana Jones








* tips

Madeleine Roger - Cottonwood


Zeer fraai juweeltje van Madeleine, doet je denken aan een jonge Joni Mitchell.


Afgelopen jaar maakte we live in Nederland voor het eerst kennis met Madeleine Roger als onderdeel van het duo met haar tweelingbroer Lucas Roger. Met hun prachtige catchy liedjes en vocale harmonieën maakte Roger Roger veel indruk. Toch bleek hun samenwerking toch vooral een gelegenheids album en zijn Lucas en Madeleine verder toch ieders hun eigen weg gegaan. Madeleine bracht nu namelijk haar eigen album uit dat minstens zoveel indruk maakt. Haar stem is heel veelzijdig, loepzuiver, folky, poppy, americana en soms een vleugje jazzy en doet vooral denken aan een jonge Joni Mitchell. Haar liedjes zijn meeslepend, hoopvol en ontluikend als de eerste lentezonnetjes. Op het album dat Madeleine zelf samen met producer Lloyd Peterson produceerde (o.a. bekend van Wailin' Jennies) is broer Lucas evengoed nog wel te horen op de gitaar op enkele songs net als een hele schare andere muzikale vrienden. In Canada kwam het album al eind vorig jaar uit maar nu gelukkig ook in Europa want dit juweeltje van een album is absoluut te fraai om links te laten liggen.

Cottonwood is CD van de maand maart !

Video: Madeleine Roger - Cottonwood
Pierce Pettis - Father’s Son


Pierce op zijn best is gigantisch.


Tussen het verschijnen van Father’s Son en zijn vorige album, That Kind of Love, liggen maar liefst tien jaren. Jaren die zijn geabsorbeerd in sneltreinvaart. Als fervent liefhebber van zijn muziek werd hij node gemist. Zijn optredens in Noord Amerika gingen weliswaar gewoon door, hij bracht alleen geen nieuwe albums naar buiten. Muziek en teksten bleef Pierce Pettis genoeg schrijven, bleek uit een ongebruikelijke sessie die ruwweg een jaar geleden plaatsvond. Voor een korte periode bood hij mogelijkheid een 25tal songs te beluisteren via zijn site. Een periode van stilte werd doorbroken, en ineens lagen daar rauwe versies van nieuwe nummers, waarbij fans hun voorkeur mochten aangeven. Ietwat verwarrend, want de kwaliteit was dusdanig hoog dat je amper je keus kon beperken. Uiteindelijk prijken op Father’s Son tien nummers, en dat is inclusief een gebruikelijke Mark Heard cover, en een uitstekende uitvoering van Jesse Winchester’s A Showman’s Life. Bij het Iers van toon aangezette Don’t Know Where I Am zijn de metaforen eveneens voor de hand liggend, echter met dit relatief eenvoudig nummer veegt Pierce menig vakgenoot terzijde. Uiteindelijk hebben we het wel over Pierce Pettis, en er valt onnoemlijk veel te genieten. Het ogenschijnlijke gemak waarmee hij zijn nummers laat lopen is gebleven. De finesse van een nummer als The Adventures of Me (and this Old Guitar) is wederom ongekend. Ook de titelsong wordt ver boven de middelmaat uitgetild. Pierce op zijn best is gigantisch, en hij ontstijgt zichzelf op dit album met regelmaat. Er is niets te zeuren, toch voelt Father’s Son als geheel iets te zuinig aan, althans weggezet tegen mijn opgebouwde verwachting. Wat wil je ook met een hiaat van tien jaar, terwijl hij zijn neus niet laat zien op Nederlandse podia! Wat overblijft, zijn tien knap uitgevoerde songs in een glansrijke productie met vakkundige musici. Het biedt weinig gelegenheid tot kritiek. Dochter Grace, zelf een veelbelovende zangeres, zingt mee in een aantal nummers, evenals Ruth Moody. Pierce houdt ze beide subtiel op de achtergrond. (Rein van den Berg)

Video: Pierce Pettis "Your Father's Son"
Patty Griffin – Patty Griffin
wordt rond 08 maart verwacht


De koningin van de melancholie.


voor haar 10e album maakte Griffin niet veel extra woorden vuil aan de titel en noemde het slechts Patty Griffin en waarom ook niet. Ook op dit 10e album laat ze weer horen dat ze daadwerkelijk de koningin van de melancholie is. Op de eerst vrijgegeven single van het nieuwe album "River" gaat ze weer heel diep en doet ze je adem weer stokken wanneer ze zich overgeeft aan de song. Het is een pracht liedje waarin de rivier als een metafoor dient voor een ontembare, glanzende persoonlijkheid die tussen je vingers wegglipt of waar je in kunt verdrinken of die je moet laten gaan in zijn/haar razernij, net hoe je het zelf wil interpreteren. Ook de andere songs op het album zijn weer van soortgelijk kaliber dat ze met haar onmiskenbare bijzondere stem en kwaliteit van liedjes schrijven je het hart uit je lijf weet te rukken, dat is ook op deze jubileum plaat niet anders. (Sandra Zuidema)

Video: Patty Griffin - "River"
Charley Crockett - Lil G.L.’s Blue Bonanza


IJzersterke songkeuze.


Ik had niet verwacht dat LIL G.L.’S Honky Tonk Jubilee een opvolger zou krijgen, maar een verkeerd initiatief is het allerminst. Niet iedere Honky Tonk plaat juich ik toe, maar Charley Crockett’s vorige coveralbum was mij enorm goed bevallen. Net als bij zijn voorganger, komen bij Blue Bonanza de restoratiewerkzaamheden van dit klassieke materiaal andermaal prima uit de verf. De historische componenten, die navenant versmolten zijn met deze klassieke country, worden intact gelaten. Men weet de boel op een superieure manier te verfrissen. Men gaat echter verder dan het aanbrengen van een verse verflaag. Liefde voor het materiaal is de sleutel, en de poriën worden wijd opengezet om de betrokkenheid voor dit genre te ventileren. Ongetwijfeld spelen eigentijdse technische mogelijkheden ook een rol. Naast een ijzersterke songkeuze, kregen niets anders dan de authentieke instrumenten zelf de mogelijkheid hun vertrouwde rol te spelen. Charley laat in deze productie zorgvuldig het mens aan twee kanten snijden. Hij presenteert niet alleen één van mijn persoonlijke alltime favourites in de vorm van Good Time Charley’s Got the Blues, maar hij werpt ook een aantal minder voor de hand liggende nummers voor het voetlicht. Het zou mij niet verbazen wanneer veel nummers zich over de jaren al ontpopt hadden tot volwaardige evergreens. Voor mij was dat nog niet het geval, maat Crokett stop er zoveel hart in dat dit wellicht als nog gaat gebeuren. Blue Bonanza biedt in elk geval perspectief. (Rein van den Berg)

Video: Charley Crockett - "Good Time Charley's Got The Blues"
Steve Earle & the Dukes – Guy
wordt rond 29 maart verwacht


Fraaie ode aan zijn held Guy Clark.


Hoewel Earle zelf ook fantastische songs schrijft, is zijn nieuwe album een ode aan een van de twee mannen die als een groot voorbeeld voor zijn muziekcarrière zijn geweest. De eerste is Townes Van Zandt natuurlijk maar meteen daar achteraan komt Guy Clark. Earle houdt het voor zijn doen ook behoorlijk traditioneel op deze ode en speelt alle Clark favorieten L.A Freeway, Dublin Blues, Desperados waiting for a Train, Rita Balou, That old Time Feeling, Sis Draper, Old friends en meer, 16 klassieke tracks van Clark passeeren hier de revue. Zeer smaakvol gespeeld, soms met een uitgebreide bluegrass/country band erachter maar soms ook puur en simpel gehouden met een akoestisch gitaartje. (Sandra Zuidema)

Video: Steve Earle & The Dukes - "L.A. Freeway"

Kate Campbell – Damn Sure Blue


Genoeg te genieten op deze pretentieloze plaat.


Nou kende ik Kate Campbell al van vroege platen, maar ergens was ze ook weer van mijn aandacht ontsnapt. Je kunt onmogelijk alles volgen ben ik achter gekomen. Spontaan opnemen volstaat. Damn Sure Blue verscheen in 2018 onder productie van de alom gewaardeerde Will Kimbrough. Naast zijn eigen directe betrokkenheid heeft hij een uitgebalanceerd team gevonden die hem en Kate ondersteunden bij de totstandkoming van dit album. Een album met recent geschreven nummers van Kate, in samenwerking met Tom Kimmel, of met Will Kimbrough, maar tevens zijn een aantal oudjes nieuw leven ingeblazen. Zo is er Ballad of Ira Hayes, van de in 1965 gestorven folk-artiest Peter La Farge. Verse rockende “vibes’ aangedragen door gastmuzikant Kevin Gordon stuwen The Great Atomic Power van de gebroeders Louvin en Buddy Bain naar een eigentijdse variant. Oud of nieuw, er valt genoeg te genieten op deze pretentieloze plaat van Kate Campbell. Ineens had ik bij het beluisteren van deze plaat associaties met het oeuvre van Rosalie Sorrels. Ook niet verkeerd. Leuk hoe ze een refrein van Paul Simon gevlochten heeft in Christ, It’s Mighty Cold Outside, van de voor mij onbekende Eric Kaz. Mooi gevormd geheel, waarmee Kate zich nog uitstekend weet te onderscheiden. (Rein van den Berg)

Video: Kate Campbell - Damn Sure Blue
Over The Rhine - Love & Revelation
wordt rond 15 maart verwacht


Doet je de adem stokken met haar
onbeschrijfelijke schoonheid en emotionele compassie.



Hoe dit duo het doet weet ik niet maar het lijkt wel of ze zich telkens weer weten te overtreffen. Op hun 15e studio album Love & Revelation presenteren ze weer een episch mooi emotioneel geladen werkstuk van een haast onbeschrijfelijke schoonheid. Op hun laatste doortocht door Nederland lichtte ze al een klein tipje van de sluier voor wat er te verwachten werd op Love & Revelation. Met name hun Broken Angels sloeg daarbij al in als een bom. Het gaat over pijn en verdriet waar we allemaal mee te maken krijgen, vooral wanneer je allemaal een dagje ouder wordt, zijn dit soort dingen niet meer te ontvluchten en moet je er aan toe geven om te leren helen. Linford en Karin vierde onlangs hun 22 jarige huwelijksdag en zo lang samen zijn en lief en leed delen zowel zakelijk als privé geeft een mens steeds meer inzicht in het leven van de ander natuurlijk. Het prachtige Let You Down verhaalt daar ook over, over de angst dat je niet genoeg bent voor de ander maar dat je daar nog steeds wel je stinkende best voor wil doen of op zijn minst "would die trying".

De passie en overgave waarin ze zingen I don't want to let you go, I don't want to let you down, you can bet I'll stick around and you are not alone... het is weer zo'n muzikaal momentje waar je bijna vergeet om adem te halen zo raakt dit de juiste snaar. Toch staan er op dit album behalve veel emotie ook hoopvolle momentjes zoals het zinnetje in Betting On the Muse " The fact that you still make me laugh is what I'm most proud of. That's probably the best definition of success we can come up with at the moment. Thank God we're still laughing." zegt Linford Normaal gesproken werkt Over The Rhine met producer Joe Henry maar die was ten tijde van de opnames niet beschikbaar vanwege een sabbatical in Ierland, maar toch zijn er in een andere vorm nog invloeden te horen van Henry op dit album in de vorm van de artiesten die hebben meegewerkt aan dit album : Jay Bellerose, drums, percussion, Jennifer Condos, hollow-body bass, Greg Leisz, electric guitar, pedal steel, mandolin, Patrick Warren, keyboards, string arrangements en Bradley Meinerding, electric guitar, mandolin die allemaal door Henry bij Over The Rhine ooit zijn geïntroduceerd en ook leende ze de titel van dit album uit de vaste manier waarop Henry zijn brieven en emails afsluit met "Love & revelation" (Sandra Zuidema)

Video: Over the Rhine - May God love you
Mandolin Orange - Tides of a Teardrop


Een warm bad.


Er zijn van die stemmen die in je oren voelen alsof je in een warm bad zakt na een lange vermoeiende dag. Zo heb ik dat met bijvoorbeeld John Gorka als ik gestressed ben kan ik die man op zetten en meteen is het alsof spontaan de last van me afglijd. De stem van Andrew Marlin is er ook zo een. Al gelijk bij de openingstrack zak ik eigenlijk al bij het heerlijk kalmerende snaren intro in dat denkbeeldige bad vol lavendelolie en dan komt die stem met perfect verwoorde kalmerende woorden "Just like an old friend, kinder than expected..." en in tijd van minder dan een minuut is het alsof mijn zorgen zijn verdronken in een paar warme armen. Tides Of A Teardrop van het folkpop duo uit Noord Carolina is weer een album waar je heerlijk van kunt genieten. Het is misschien niet opwindend zoals Rock & Roll maar het is gewoon prachtige muziek, die stemmen van Marlin en zijn compaan Emily Franz vloeien samen als gesmolten roomboter en gemengd met formidabel snarengepluk op gitaar, viool en mandoline vooral is een waar genot. Dromerig, zachtaardig, warm, kabbelend en bloeddrukverlagend en dat is iets waar een mens ook wel eens behoefte aan heeft in het jachtige leven. Dus bij deze geniet van dit hemelse muzikale medicijn, het is een stuk goedkoper en effectief als wat men u in de farmaceutische industrie af en toe probeert te vragen. (Sandra Zuidema)

Video: Mandolin Orange - Time We Made Time


overige nieuwe/komende releases:

Michael McDermott
Orphans





Lula Wiles
What Will We Do





Greensky Bluegrass
All For Money





Willard Grant Conspiracy
Untethered







Chatham County Line
Sharing The Covers





Cactus Blossoms
Easy Way Out





Robert Ellis
Texas Piano Man





Tom Russell
October In The Railroad Earth


wordt rond 19 maart verwacht







* Live tips




Amanda Anne Platt & the HoneyCutters

Amanda en haar Honeycutters maken een heerlijk potje countryrock waar je pap van lust! Haar zang en de muziek van de Honeycutters kun je ergens situeren tussen Kasey Chambers, Sheryl Crow en Loretta Lynn, heerlijke pakkende meeslepende countryrock met een rauw randje, en met een hoog meezinggehalte. In de nieuwe lichting succesvolle retro country/roots die sterren heeft voortgebracht zoals Daniel Romano, Sturgill Simpson, Eilen Jewell daar kun je Amanda en haar Honeycutters binnenkort gaan bijschrijven.







vr. 08 maart Acoustic Alley , Den Haag

za. 09 maart Da Capo , Solingen

zo. 10 maart Thedinghsweert , Tiel

ma. 11 maart Vestzaktheater , Bergen Op Zoom

wo. 13 maart Deuzonschole , Hoofdplaat

do. 14 maart Live Stage Marnix , Ede

vr. 15 maart de Amer , Amen

za. 16 maart Museum Nic Jonk , Grootschermer

zo. 17 maart Walhalla , Rotterdam



YouTube Video:

Amanda Anne Platt & The Honeycutters: Jukebox











Dan Stuart & Antonio Gramentieri

Dan Stuart maakte furore met Green On Red, de populaire altcountry-postpunk rockband die hij samen met Chuck Prophet en Chris Cacavas oprichtte. Hiernaast maakte Stuart voor 50% het mooie weer in ‘Danny & Dusty’. De andere 50% liet hij voor rekening van Steve Wynn. Doorheen de jaren speelde Stuart in diverse projecten, toerde hij de wereld rond en woonde hij op diverse plekken op deze aardkloot.

Stuart is een verhalenverteller pur sang en wordt veelal gelauwerd om zijn gave - of noem het talent: het kunnen schrijven van krachtige short-storysongs die afklokken onder de 5 minuten.

In 2012 bracht deze Amerikaan na een lange tijd van afwezigheid in de muziekwereld een nieuw album uit: ‘The deliverance of Marlowe Billings’. Pers en recensenten reageerden lovend en een vervolg kon niet uitblijven. In 2016 verscheen ‘Marlowe’s revenge’. In 2018 wordt het Marlowe Billings-drieluik afgerond met ‘The unfortunate demise of Marlowe Billings’.

Voor deze tour komt Dan niet alleen naar het oude continent, maar laat hij zich flankeren door Antonio Gramentieri, zanger en gitarist van Sacri Cuori én Don Antonio





do. 21 maart CC de Breughel , Bree (België)

vr. 22 maart Acoustic Alley , Den Haag

za. 23 maart Groot Vezet , Lint (België)

zo. 24 maart de Amer , Amen

wo. 10 april Thedinghsweert , Tiel

do. 11 april Live Stage Marnix , Ede

vr. 12 april Roots of Heaven Festival , Haarlem



YouTube Video:

Dan Stuart and Don Antonio - The Whores Above











Matt The Electrician

De Amerikaanse singer-songwriter Matt The Electrician was inderdaad elektricien voor hij muzikant werd. We zijn blij dat hij die carrièreswitch heeft gemaakt, want hij weet aan de overvolle singer-songwritermarkt toch nog iets unieks toe te voegen. Wat dat iets is, ligt verborgen in de magie van de muziek. Het heeft misschien te maken met zijn aangename stem, een kruising tussen die van Paul Simon en Eels. Wat ook helpt: zijn muziek en teksten neigen naar het vrolijke, en dat is ook weleens prettig. Ken je Matt niet, dan is zijn nieuwe soort-van-compilatiealbum The Doubles (2017) een prima start!







di. 26 maart TivoliVredenburg , Utrecht



wo. 27 maart Brasserie Ons Gheluk , Heusden



YouTube Video:

Matt The Electrician "Milo"











Diana Jones

De Amerikaanse singer-songwriter Diana Jones mag dan een gewone naam hebben, haar muzikale kwaliteiten en zeggingskracht zijn ongewoon. Niet voor niets wordt ze geregeld in een rijtje genoemd met Americana-grootheden als Gillian Welch, Alison Krauss en Iris DeMent. De roots van Jones liggen in de Appelachen, het Amerikaanse gebergte waar de bluegrass is geboren, en dat is terug te horen in haar muziek. In 2006 brak ze op bescheiden wijze door met haar derde album My Remembrance Of You, waarvan vooral het nummer All My Money On You van een grote ingehouden schoonheid is. Must-see!











vr. 29 maart Museum Nic Jonk , Grootschermer


za. 30 maart de Amer , Amen


zo. 31 maart TivoliVredenburg , Utrecht


di. 02 april Vestzaktheater , Bergen Op Zoom


YouTube Video:

Diana Jones If I Had A Gun








Live tips:


tours:
(klik naam voor data)

Jesse Dayton & band

Catherine MacLellan & Chris Gauthier

Amanda Anne Platt & The Honeycutters

Dan Stuart

Matt The Electrician

Diana Jones

Pharis & Jason Romero

the Delines

Fred Eaglesmith





Festivals:
(klik naam festival voor meer info)

12 april Roots Of Heaven , Haarlem :

Ryley Walker, Dan Stuart Trio, Nicole Atkins
The Brother Brothers, Matthew Logan Vasquez
Eerie Wanda, The Yearlings, Dan Owen



13 april Heartland Festival , Hengelo :

Dan Owen, Hayseed Dixie, the Brother Brothers
Elijah Ocean, Zephaniah Ohora, Nicole Atkins
Nona








voor meer LIVE tips: