31 juli 2018
Lucky Dice Music mailorder
 www.luckydice.nl





in deze editie:

* tips

* Live tips:

            3HatTrio

            Sheesham & Lotus & 'Son








* tips

Jeffrey Foucault - Blood Brothers


Melancholie, soulvol en heerlijke muzikale omlijsting,
behoort tot zijn beste werk ooit.



Curieus genoeg komen de albums van Jeffrey Foucault de laatste tijd alleen nog maar uit op zijn eigen label in de VS. Dat heeft niets met de kwaliteit te maken want just zijn laatste Salt As Wolves en deze gloednieuwe Blood Brothers behoren samen met zijn debuut en Ghost Repeater tot zijn beste werk ooit. Blood Brothers biedt 10 prachtige roots songs waar je heerlijk onderuit gezakt van kunt genieten. Dat alles ook weer prachtig uitgevoerd in mooi uitklaphoesje met boekje met alle teksten. Natuurlijk gaat het om de geweldige muziek op dit album maar het oog wil soms ook wat. Dat Foucault een waanzinnig mooie stem heeft wisten de meeste van ons al wel. Hij klinkt warm gebronsd, soulvol en vol melancholie. Hij kan prachtige songs schrijven en doet dat ook hier in elk liedje, er staat werkelijk geen enkele misser op. Bovendien wordt al dit moois muzikaal ook prachtig subtiel begeleid door een heerlijke pedal steel van Eric Heywood, de formidabele Bo Ramsey op elektrische gitaar en Billy Conway op drums. Maar ook staan er, behalve Jeffreys partner Kris Delmhorst op vocalen, nog een aantal niet de minste dames op. Zo horen we de sublieme stemmen van Pieta Brown en Tift Merrit ook op Blood Brothers. Let op deze Blood Brothers is een serieuze kanshebber voor eindejaarslijstjes. (Sandra Zuidema)

'Blood Brothers' is CD van de maand augustus !

Video: Jeffrey Foucault 'BLOOD BROTHERS'
Phil Cook – People Are My Drug


Nummers die zo vanuit het middenrif geschoten lijken.


Voordat Justin Vernon zijn Bon Iver begon speelden de broertjes Phil and Brad Cook in zijn band DeYarmond Edison. Omdat Vernon de focus verlegde naar een solo project, wat resulteerde in For Emma, Forever Ago, gingen beide broers samen met Joe Westerlund verder onder de naam Megafaun. Het collectief, na vier qua stijl uiteenlopende albums, lijkt vanaf eind 2012 te zijn ingeslapen, en sinds die tijd knutselt muzikale Phil aan zijn eigen richting. Southland Mission van 2015 was een aangename verrassing drie jaar geleden. People Are My Drug heeft een relatief korte speelduur, maar kwalificeert zich als een zomers gospel plaatje. Het muzikale zelfvertrouwen openbaart zich op alle tracks overtuigend. Het album is geen soloplaat in de meest strikte definitie van het woord, maar het resultaat van een coherente samenwerking tussen Phil en zijn band the Guitarheels. Dusdanig spontaan, losjes en tegelijkertijd vakkundig is wellicht wat je voor ogen staat, maar allerminst vanzelfsprekend. Dat krijg je enkel tijdens sessies wanneer je jezelf voor de volle 100 procent geeft. Het natuurlijke geluid van People Are My Drug staat als een huis. Wederom een uitermate geestdriftig gemaakte plaat, barstens vol met korte, scherp aangezette nummers. Nummers die zo vanuit het middenrif geschoten lijken. (Rein van den Berg)

Video: Phil Cook feat. Amelia Meath - "Miles Away"
Lori McKenna – Tree


Werkelijk geweldig geschreven songs van deze top singer-songwriter.


Voor de 49 jarige moeder van vijf kinderen, die pas laat aan een muziekcarričre begon, gaat het de afgelopen jaren behoorlijk voor de wind. Voor haar laatste album ontving ze maarliefst drie grammy nominaties en mocht ze er uiteindelijk ook eentje mee naar huis nemen die nu op de schoorsteenmantel staat van de familie McKenna in Massachusetts. Ze woont daar nog altijd met plezier hoewel ze voor haar werk nog steeds regelmatig in Nashville vertoeft, waar haar songs gretig aftrek hebben bij de grote countrysterren. Ik denk dat ze die elders zoeken omdat ze zelf vaak niet meer zo heel erg "echt" zijn en de songs van McKenna wel uit het echte leven gegrepen zijn. Haar songs gaan veelal over haarzelf en over de mensen om haar heen. Over de zeg maar 40 up generatie, die mijmeren over vroeger toen ze nog jong en wild waren zonder hypotheek en verplichtingen. Of gewoon over ouder worden zoals in het prachtige en ook best aangrijpende People Get Old, een geniaal liedje. Ook haar song over een vrouw gehard door het leven, haar ervaringen en teleurstellingen "You Can't Break A Woman" zit werkelijk fantastisch in elkaar. Lori's stem is ook prachtig in de lage regionen heeft ze wel wat van Patty Griffin en in de hogere regionen gaat het meer richting Nathalie Maines van The Dixie Chicks en Kasey Chambers en er zit een echte snik in. (Sandra Zuidema)

Video: Lori McKenna - "People Get Old"
Lamont Dozier - Reimagination


Muziek die je deelt met anderen, zolang het mogelijk is.


Lamont Dozier was binnen het samenwerkingsverband Holland Dozier Holland mede verantwoordelijk voor een reeks hits die het platenlabel Motown scoorde in de jaren zestig. Een hele rits successen voor The Supremes, maar ook Martha and the Vandellas en Marvin Gaye volgden, totdat onenigheid met Motown in een breuk resulteerde. Lamont Dozier, tegenwoordig de 75 gepasseerd, bleef echter succes hebben met zijn schrijvend talent, onder eigen naam, maar ook in samenwerking met Phil Collins, Simply Red en Allison Moyet. Reimagination bevat herinterpretaties van zijn bekendste nummers. Het album opent met een potpourri aan de wervelende muziek van The Supremes. Dozier wordt door een reeks gasten uit de muziekindustrie bijgestaan op dit album. Todd Rundgren doet mee, Rumer, Sir Cliff Richard, Graham Nash, Jo Harman, Gregory Porter en Marc Cohn. Een vergelijking maken met de oorspronkelijke uitvoeringen boeit mij niet, is ook absoluut onnodig. Dozier weet donders goed hoe hij zijn eigen muziek wil laten horen. Net als de composities van mensen als Allen Toussaint, Dan Penn, of Jimmy Webb komt het werk van Dozier zelfs in de meest basale vorm tot hun recht. Muziek die je deelt met anderen, zolang het mogelijk is. (Rein van den Berg)

Video: 'Reach Out, Ill Be There' - Lamont Dozier with Jo Harman
Israel Nash – Lifted


Als een kameleon vermengt hij invloeden
van Beach Boys, Neil Young, psychedelica en britpop.



door de jaren heen heeft Israel Nash (Gripka) al heel wat verschillende stijlen in zich opgenomen en dat leverde ook heel wat verschillende albums op. Daar waar hij begon, klonk zijn muziek meer als southern rock die schatplichtig was aan John Fogerty en Creedence maar hij rook ook graag aan Westcoast pop en psychedelica uit de jaren zestig en zeventig. Ook de invloeden van Neil Young is niet van de lucht maar hij pikte ook tijdens zijn vele reizen door de UK waar hij met veel locale musici samen speelde een beetje britpop op. Al die invloeden heeft hij op Lifted als een soort van kameleon opgezogen en geassimileerd en is daarna uit zijn oude pantser gekropen om op Lifted een nieuwe mengvorm aan te nemen. We horen vleugjes Beach Boys, Oasis maar ook onmiskenbare invloeden van Neil Young en Crazy Horse boven drijven op dit lekkere zomerse album waar je heel wat zoele nachten op kunt weg mijmeren. (Sandra Zuidema)

Video: Israel Nash - "Looking Glass"
Jess Williamson – Cosmic Wink


Jess Williamson’s muziek biedt ruimte voor de fantasierijke geest.


Haar muziek is zonder twijfel geďnspireerd op Folk, maar dan geplaatst in een alternatieve surrealistische setting. De thematiek van de nummers laat vooral veel te raden over. Jess Williamson’s muziek biedt ruimte voor de fantasierijke geest. Bij eerste beluistering lijkt Cosmic Wink bedrieglijk vlak. Geef haar muziek bij de eerste draaibeurten dan ook de ruimte die het nodig heeft. Daarna komt het vanzelf tot leven. Haar muziek groeit per luistersessie. Het liefst probeer ik bij iedere nieuwe plaat er zonder verwachtingen in te stappen. Vooroordelen verknoeien zoveel, maar er onder uitkomen is moeilijk. De trend van Heart Song wordt consequent opgepakt, maar verder uitgewerkt. Muzikaal gezien hoor je evolutie, maar van een groeispurt is geen sprake. Waar Heart Song als basaal gekarakteriseerd kan worden, zou je Cosmic Wink kunnen omschrijven als uitgebalanceerd, gewogen. Vakkundig is een te koude omschrijving, want wederom staat het hart centraal. Cosmic Wink lijkt deuren te openen naar een ander wereld. Jess Williamson is voor mij niets anders dan een talent om in de gaten te houden! Behalve mooi uitgewerkt songs heeft ze tevens de condities dusdanig gecreëerd dat haar band zich hierin thuis voelt en meelift op de golven van de muziek die zij aanstuurt. (Rein van den Berg)

Video: Jess Williamson - I See The White
Danielle Nicole – Cry No More


Het gitaarwerk ruikt naar jonge Robert Cray,
de vocale power klinkt als Susan Tedeschi en Beth Hart



Deze jonge dame uit Kansas City is gezegend met een dijk van een stem, diep geworteld in de blues en vol en met zalig rauw randje, soul ... eh... "ballen!" Zelf excelleert ze op de basgitaar en zang maar het gitaarwerk op dit album deed me qua klank heel erg denken aan de eerste albums van Robert Cray wat natuurlijk ook niet smerig klinkt. Danielle groeide op met de blues en dat is nog steeds de hoofdmoot van haar muziek maar ze schuwt er ook niet van om verder te kijken naar andere rootsy muziekstijlen. Dat deed ze al in haar band Trampled Under Foot en daar gaat ze op haar nieuwe album weer mee verder. Behalve op dit fraaie nieuwe album is Danielle in het najaar ook te zien o.a. op het Ramblin' Roots festival dat zicht steeds meer verder ontwikkeld als een echt smaakmakers festival dat een neus heeft voor fraaie acts van hoge kwaliteit en waar echt iets te ontdekken valt, daar kijken we dan ook reikhalzend naar uit. (Sandra Zuidema)

Video: Danielle Nicole - Cry No More

Donovan Woods - Both Ways


Both Ways biedt vooral perspectief bij contrasten.


Both Ways is de 5de plaat van deze Canadese singer songwriter, en de eerste die tot mij doordringt. Hij evengoed heeft een enorme trackrecord. Hij was genomineerd voor the Polaris prijs, evenals Juno Awards. Hij kan bogen op 60 miljoen streams, en schrijft voor country artiesten, die op Tim McGraw na, bij mij geen belletje doen ringkelen. Neemt allemaal niet weg dat ik uitermate gecharmeerd ben van dit album. Hij heeft een intens relaxte uitvoerende stijl, zelfs in een song als I Live A Little Lie, waarin hij ‘zich richting Rock n Roll begeeft. Je zou kunnen zeggen dat zijn stijl ingetogen is, zachtmoedig. Op alle fronten het tegenovergestelde van een “veel geschreeuw weinig vol”. Woods neemt de tijd om een sfeertje op te zetten op Both Ways. In I Ain’t Ever Loved No One krijgt Woods vocale ondersteuning van Rose Cousins. Een welkome afwisseling. Het concept achter het album schuilt zich achter de gedachte “Je kunt niet alles hebben”. Donovan is echter van mening dat je zowel betekenisvol kan zijn en tegelijkertijd succes kan hebben. Het ene sluit het andere niet uit. Both Ways biedt vooral perspectief bij contrasten. (Rein van den Berg)

Video: Donovan Woods - I Ain't Ever Loved No One
Nathan Bell – Er Gwaetha Pawb a Phopeth


In spite of everyone and everything.


Afgelopen winter tourde meester singersongwriter Nathan Bell door Europa en deed daarbij ook Paradiso aan. Hij deed dat met zijn laatste album Love is Greater than Fear op zak, een album dat hij direct in de dagen na de Amerikaanse verkiezingen schreef als reactie op de ondergang van socialisme, democratie en mensenrechten. Met de verkiezing van de oranje cheeto moest de sociaal en politiek geëngageerde Bell het een en ander van het hart. Hij nam het album op slechts enkele dagen na zijn "binge" schrijf sessies maar eigenlijk was hij nog lang niet klaar met het thema en op die wintertour had hij ook nog het nummer American Gun geschreven. Dit nummer verteld over de bizarre Amerikaanse fascinatie met geweren en de onwelwillendheid van de leiders om hun eigen verantwoordelijkheid hiervan in te zien en iets te doen aan de destructieve wapen cultuur die men in de VS hanteert. American Gun is een heel belangrijk nummer dat tijdens de tour waar hij het voor het eerst speelde direct erg veel indruk maakte maar verder nog nergens op cd was verschenen. Het staat nu op de 16 track live cd die hij opnam in Wales, de titel verwijst naar de lokale protestzanger Dafydd Iwan die door Woody Guthrie en Pete Seeger geďnspireerde songs schreef. Naast het gloednieuwe American gun staan er nog een drietal niet eerder uitgebrachte nieuwe songs op het album aangevuld met bloedstollend mooie liveversies van allerlei andere songs uit het inmiddels rijke oeuvre dat Nathan Bell rijk is. (Sandra Zuidema)

Video: Nathan Bell "American Gun"
Parker Millsap– Other Arrangements


Parker pakt lekker door met Other Arrangements!


Bij de opening van zijn nieuwe plaat steekt Parker Millsap energiek van wal. Zijn “Fine Line” overschrijdt hij regelmatig met verve en trekt daarbij het tempo naar believen flink omhoog. Ook bij een rustig nummer als Your Water of iets verderop de plaat, Good Night, maakt hij gebruik van een imposante longinhoud. Verscheidene krachtig gezongen liedjes wederom die dit voor mij een verplichte aanschaf maken. Zijn stijl bivakkeert ergens in Americana land en hij grossiert binnen de bandbreedte aan mogelijkheden die dit genre biedt. Er is Rock, een knipoog naar de Blues, maar zelfs een uitloper naar Punk schuwt hij niet. Parker Millsap speelt met de elementen en voert ze pas uit nadat hij ze zich eigen heeft gemaakt, zodat een volstrekt natuurlijk geheel ontstaat. Tell Me rockt lekker met daarin een klassiek aandoende Blues riff. De gitaar mag nog steeds gehoord worden, terwijl de viool zich evenmin achterwege laat stellen. Millsap sluit dit album uiteindelijk af met het liefdesliedje Come Back When You Can’t Stay. Welke het enige nummer is wat hij niet schreef voor dit album, maar afkomstig is van Jillette Johnson. Parker pakt lekker door met Other Arrangements! (Rein van den Berg)

Video: Parker Milsap, Other Arrangements
Jesse Dayton - the Outsider


Werkelijk zalig veelzijdig roots album van alleskunner Jesse Dayton.


Alleskunner (want country rocker, honkytonker, punkrocker, gospelblues pionier en acteur) Jesse Dayton’s 10e studio album The Outsider,is letterlijk on the road opgenomen terwijl hij tourde door Atlanta, Denver, Nashville en Austin doken Jesse en zijn mannen op de vrije uurtjes de studio in. Het werd gemixed door de Grammy award winnende producer , Vance Powell ( Sturgill Simpson, Chris Stapleton, Jason Isbell, Jack White etc). Op The Outsider gaat Dayton verder op het pad dat hij met zijn laatste album The Revealer ingeslagen is. Hij presenteert heerlijk aanstekelijke catchy rootsrock, honkytonk (I tried To Quit) en Rock & Roll zoals het stompende Hurtin', maar het heeft ook fraaie rustpuntjes zoals de naar George Jones ruikende Changing My Ways en We Lost it (een echte tearjerker over echtscheiding in een duet met Brennen Leigh ) maar ook het prachtige ingetogen countryblues zoals op het nummer Burnin'. Dat Dayton ook politiek iets te zeggen heeft, steekt hij niet onder stoelen of banken, dat is te horen in Belly Of The Beast waarin hij zingt over de enorme verdeeldheid in zijn land tussen democraten en republikeinen en hij schreef ook een nummer over het geweld met neo nazis onlangs in Charlottesville waarbij vredesactiviste en ambulance- medewerker Heather Heyer omkwam (iets wat hem niet altijd in zijn thuisstaat Texas in dank wordt afgenomen maar dat kan Dayton niets schelen). The Outsider is een heerlijk veelzijdig opzwepend album geworden waar weer eens duidelijk op blijkt dat het feit dat Dayton al als tiener werd ingehuurd door artiesten als Johnny Cash, Waylon Jennings, Willie Nelson en Kris Kristofferson echt geen toevalstreffer was maar gebaseerd op zijn onmetelijke talent en het feit dat hij een echt sympathieke vent is. (Sandra Zuidema)

Video: Jesse Dayton - Hurtin' Behind the Pine Curtain


overige nieuwe/komende releases:

Tyler Childers
Live On Red Barn Radio





Eliza Gilkyson
Secularia





Susanna Van Tassel & Dave Gonzalez
Think We're Gonna Be Alright




Lindi Ortega
Liberty







Bob Dylan
Live 1962-1966





the Jayhawks
Back Roads and Abandoned Motels





Adam James Sorensen
Midwest





Alejandro Escovedo
the Crossing

wordt 14 september verwacht








* Live tips




3HatTrio

De bijzondere combinatie van stijlen van 3HatTrio is ontsproten in de woestijn van Utah alwaar de heren elkaar hebben ontmoet en waar hun totaal verschillende muzikale sounds van banjo, gitaar, viool en contrabas als magische potion is samengesmolten in het hete woestijnzand. Ook op de nieuwe cd "Lord Of The Desert" horen we echo's van Aziatische steppes, Afrikaanse nomades, ijzingwekkende strijkers en meditatieve banjo met dromerige vocalen die in de gortdroge woestijn opdoemen als een fata morgana onder invloed van hallucinerende cactussen waarbij je denkt dat je bijna bij het strand zit tijdens een dreadlock holiday.


zondag 19 augustus Museum Nic Jonk , Grootschermer






YouTube Video:

Dust Devil by 3hattrio (Official Video











Sheesham & Lotus & 'Son

Achter deze vreemde naam gaat een heel apart trio schuil dat muzikaal diep geworteld zit in de antieke sound van Mississippi folkblues, Appalachian folk en fiddle en jugband muziek en New Orleans brassband uit vervlogen tijden. Als je er naar luistert met je ogen dicht dan kun je haast de sepia gekleurde beelden zien van een stomme film waar Charlie Chaplin een illegale bar in loopt en de dames de charleston dansen met hun franje jurkjes aan. Je zou echt niet denken dat dit trio met ongebruikelijke instrumentarium van viool, kazoo, banjo en sousafoon, de franse hoorn en zoiets als een contrabasharmoniuphonium en allerlei andere gekkigheden een hedendaagse groep uit Canada betreft. Sheesam Crow, Lotus Wright en Son Sanderson wekken stokoude en vergeten songs van artiesten als Jimmy Rodgers, Doc Roberts, Carter Family en een hoop onbekende traditionals weer nieuw leven in met hun muzikale uitdragerij.


vrijdag 17 augustus Lola's , Groningen

zondag 19 augustus Museum Nic Jonk , Grootschermer

woensdag 22 augustus Burgerweeshuis , Deventer

donderdag 23 augustus Thedinghsweert , Tiel

vrijdag 24 augustus dB's , Utrecht

zaterdag 25 augustus Cultura Nova , Heerlen

zondag 26 augustus Terug Naar Tiengemeten Festival , Tiengemeten






YouTube Video:

Sheesham, Lotus & 'Son - Darlin' Cora (Live)








Live tips:


tours:
(klik naam voor data)

Sheesham & Lotus & 'Son

Dan Baird & Homemade Sin

Jim White

Chris Pureka

Jim Keaveny & band

Amanda Anne Platt & band





Festivals:
(klik naam festival voor meer info)

25+26 augustus Terug Naar Tiengemeten , Tiengemeten :
o.a. Sven Hammond, Clean Pete, Paul de Munnik
Sheesham & Lotus & 'Son, Soulsville, Bazzookas


20 oktober Ramblin' Roots Festival , Utrecht :
o.a. Alejandro Escovedo, David Luning, Chastity Brown
Pieta Brown, David Olney, Ad Vanderveen, Levi Parham
Rev. Sekou, Grant Peeples, Danielle Nicole
Steve Forbert, Garrett T. Capps







voor meer LIVE tips: